Fraude met pgb door ruime regels

Fraude met persoonsgebonden budgetten is vooral mogelijk door ruimte in de regels en geringe controle. Dat concluderen de recherche en de opsporingsdienst FIOD ECD.

Een persoonsgebonden budget (pgb) biedt bijvoorbeeld ouderen en gehandicapten geld om zelf zorg in te kopen. Het Centrum Indicatiestelling Zorg beoordeelt hoeveel zorg iemand krijgt. De budgethouder of diens zaakwaarnemer verantwoordt de uitgaven bij een zorgkantoor.

Om inzicht te krijgen in pgb-fraude deden de opsporingsdiensten onderzoek naar 106 verdachte gevallen in Noord- en Oost-Nederland, aangedragen door zestien van de 29 zorgkantoren. Het tv-programma Nova berichtte gisteren dat met 39 van die gevallen samen 1,3 miljoen euro was gemoeid.

In een geval kreeg een zaakwaarnemer vijf jaar doorbetaald voor zijn overleden moeder. In een ander geval kreeg iemand een pgb op grond van „verzinsels” en verdween daarna spoorloos. Volgens justitie in Zwolle was slechts beperkt sprake van valsheid in geschrifte; de meeste dossiers betreffen onjuiste besteding van het budget.

Een woordvoerder van Volksgezondheid zegt dat het ministerie al geruime tijd bezig is met verbetering van het toezicht op pgb’s, door meer, vaker en strenger te controleren. De ‘vrije voet’ waarover geen verantwoording afgelegd hoeft te worden, is onder druk van de Kamer flink verlaagd.

Politie en justitie in de regio Rijnmond stelden vorig jaar vast dat zorgkantoren een „puur papieren controle” uitvoeren, op maximaal één op de twintig dossiers per jaar. Bij goede indicatiestelling, merkten zij echter op, is verantwoording over pgb-besteding niet noodzakelijk: wie echt geld voor zorg nodig heeft, zal het daarvoor ook gebruiken.

Per Saldo, belangenbehartiger van pgb-houders, wijst erop dat fraude met persoonsgebonden budgetten, waar 2,3 miljard euro in omgaat, marginaal is. Directeur Aline Saers: „Elke fraude is er een te veel, maar het misbruik is hartstikke laag.”

De vereniging bepleit wel strengere voorwaarden, persoonlijke bezoeken voor indicatiestelling en meer dan administratieve controle op besteding van het budget.