Dromen in een ijsblokjeszak

Recepten lezen, ze je voorstellen, je voornemen om van alles te maken, dat is een soort van dromen. Net zoals, ik richt me nu even tot de vrouwen, kleren kopen. Je past die jurk in de winkel en ja, hij staat je goed en je stelt je voor wanneer je hem zult dragen - ja! Je koopt ’m. En vervolgens hangt-ie thuis, en soms haal je hem even uit de kast, strijkt over de stof of houdt hem voor en lacht tegen de spiegel.Maar dragen, ho maar. Niet omdat de jurk niet leuk is dus, maar omdat er maar geen gelegenheid wordt gevonden die deze jurk waard is.

Of de jurk lijkt te mooi voor de gelegenheid, of het is te koud, of niemand zal een jurk aan hebben, of maar-dan-moet-ik-de-hele-dag-in-die-jurk. Het is aldoor beter om hem te bewaren voor een ándere keer.
Met koken gaat het ook zo. Soms wil je wel iets maken, maar dan komt er net niemand eten of mensen die het niet kan schelen wat ze eten. Of, en daar wilde ik eigenlijk heen, want hier komt het droomaspect om de hoek kijken: je gaat volijverig handige dingen maken voor in de vriezer zodat je al die fijne recepten meteen kunt uitvoeren als je er zin in hebt.

Als je bijvoorbeeld een poosje in Anthony Bourdain’s kookboek Les Halles leest, dan wil je na een poosje een demi-glace in de vriezer hebben. Demi-glace is een saus die voornamelijk bestaat uit ingekookte bouillon met ingekookte wijn - zo’n typische Fránse saus: je begint met een aanrecht vol spullen en aan het eind heb je een piepklein bakje geconcentreerde saus over.

Ik had ’m netjes ingevroren in zo’n ijsblokjeszak. Dan kun je steeds gewoon een klontje of twee gebruiken om je jus mee op te krikken. Dat wil Bourdain graag, en hij heeft gelijk, menige saus heeft daar baat bij.

Maar het ging al net als met die jurk of met veel van de bouillon die ik altijd in de vriezer heb, of met de tamarindepasta of de currypasta, die heel lang in nette ijsklontblokjes in de vriezer zaten: ik gebruik ze bijna niet. Of is het zo dat, zodra ik voorbereidingen heb getroffen voor geweldige jus, de belangsteling afdwaalt en een langdurige Italiaanse periode volgt waarin demi-glace totaal geen rol speelt? Zou ook kunnen. Dat is dan eigenlijk heel iets anders dan met die jurk. Nu ja, laat die jurk maar zitten. (Ik draag ’m tegenwoordig trouwens best.)

Een soep waarvoor je bijkans niets in huis hoeft te hebben, maar die toch heerlijk en romig en vol van smaak is. Min of meer uit de laatste Delicious.

Knolselderiesoep met peterselie-olie (4 personen)

  • 1 kleine ui
  • 1 knolselderie
  • klontje boter
  • 1 liter bouillon of water met een maggiblokje
  • 1/8 slagroom
  • 3 el. amandelsnippers
  • 1/2 teentje knoflook
  • peterselie
  • olijfolie

Schil de knolselderie en snijd ’m in stukjes. Bak de gesnipperde ui in wat boter tot-ie zacht is. Doe er de knolselderie bij, schep even om. Bestrooi met peper en zout en doe er water bij met een maggiblokje, of bouillon als je die toch hebt. Laat koken tot de selderie gaar is (15 minuten) en giet er op het laatst de slagroom bij. Laat nog even koken, zet het vuur uit en pureer de soep met de staafmixer of met een pureestamper.

Bak in een koekenpan de amandelsnippers in een beetje boter.
Stamp in een vijzel een half teentje knoflook fijn met een royale hand peterselie en een snufje zout. Giet er olijfolie bij en laat even staan. Dien de soep op met de amandelsnippers erdoor en een lepeltje peterselie-olie erin.