Ex-soldaat: 'Laat die bom maar vallen'

Hagenaar Tim Verkijk houdt nog altijd rekening met een atoomoorlog. De 41-jarige ex-soldaat is op alles voorbereid.

‘Zolang ik leef, zal ik bang zijn voor een atoomaanval. Ja, altijd. Dat zal ik blijven ook.” Het heeft er alle schijn van dat Tim Verkijk nog met één been in het verleden staat. „Ik leef tot op de dag van vandaag in de tijd van de Koude Oorlog”, zegt hij. „Ik ben echt een Koude Oorlog-kindje.”

Dat klinkt raar voor een stevige kerel met pet en tatoeage, maar Verkijk is bloedserieus. Vanwaar die angst? „Die wapens bestaan nog steeds”, klinkt het eenvoudig.

De Hagenaar liep in 1983 mee in de grote antikernwapendemonstratie en is sindsdien beducht gebleven voor het radioactieve wapentuig. Een vijfjarige loopbaan als infanterist in de jaren negentig hielp hem er niet vanaf. Sterker nog: hij kwam in aanraking met een keur aan beschermingstactieken. Sindsdien heeft Verkijk alles in huis om in ieder geval tijdelijk te overleven. „In twee heel grote tassen, een rugzak en een plunjebaal zit alles om me te beschermen tegen calamiteiten.”

Ex-soldaat Verkijk kan binnen korte tijd een provisorische luchtsluis vervaardigen van klaarliggend materiaal. Onder het motto „thuis kan je je beschermen” heeft Tim sets dubbele kleren gereed („als je binnenkomt, doe je je buitenste kleren uit, die zijn dan besmet”) en is er voldoende leeftocht aanwezig. „Ik heb te allen tijde voor twee weken eten en drinken. Honderdvijftig liter water in een jerrycan, dat ververs ik elke maand. Ik zorg dat ik altijd gedroogd voer in huis heb. Macaroni, sardines, materialen in blik. Wij eten in blik.” Daarnaast beschikt hij over gasmaskers en een desinfecteringsspuit „die je in je been steekt”. Alles bij elkaar weegt het overlevingspakket zo’n 75 kilo. Geen grote last voor Tim Verkijk. „Als militair moet je ook veel meenemen.”

Overdreven vindt hij het allemaal niet. „Voor mij is het niet bijzonder. Op het moment suprême kan ik me beschermen. Ik leef gewoon mijn normale leven, ben niet para.” Toch trok Verkijk zich naar eigen zeggen meteen na de aanslagen van 11 september 2001 terug op een veilige plaats. „Ik heb drie weken in een atoombunker gezeten, die hadden we toen gekraakt. Toen het gebeurde, zat ik de volgende dag erin. Iedereen verklaarde me voor gek.”

Inderdaad bleek het ondergrondse verblijf overbodig. „Ik heb drie weken voor lul in die bunker gezeten, maar liever voor lul dan dood.” Verkijk geeft toe dat zijn wereldbeeld niet erg optimistisch is. „Ik ben een doemdenker, daar sta ik om bekend.” Maar: „Je kunt beter voorbereid zijn. De mensheid is er om te overleven. Ik ben voorbereid, dat geeft me een gerust gevoel. Laat die bom maar vallen, ik ben ertegen beschermd.”

Matthijs Termeer