En als jouw oma in een museum stond?

In nrc.next van 27 januari recenseert Peter Delpeut de tentoonstelling `De exotische mens` in het Teylers Museum, over het tentoonstellen van mensen uit andere culturen in de negentiende eeuw. Hij is teleurgesteld over het feit dat historisch materiaal is afgezet tegen een hedendaagse visie op dat materiaal. De tentoonstelling had een ode moeten zijn aan de nieuwsgierigheid van de negentiende-eeuwse westerse mens voor exotische volkeren. De Europeanen uit die tijd beschrijft hij als `onze voorouders`, want hij denkt alleen voor een hagelwit publiek te schrijven.

Mijn voorouders komen, via een tussenstop op de Antillen, uit Afrika. Ook ik geloof in het belang van empirisch onderzoek, maar kijk toch iets anders naar de tentoongestelde waar. Nieuwsgierigheid van westerlingen rechtvaardigt de behandeling van tentoongestelde mensen uit andere culturen niet. Het is vrij ongepast om kritiek op de negentiende-eeuwse manier van tentoonstellen simpelweg af te doen als ”de opgeheven vinger van een politiek correcte juf”. Delpeut is een beetje boos, want zijn leuke uitstapje is bedorven. Ik vraag me af hoe hij het zou vinden als zijn oma doorgezaagd in het Natural History Museum in Nairobi neergezet zou worden, zodat de Kenianen eens lekker konden lachen om haar platte witte billen.