De leugen regeert in voetballand

De leugen regeert in het Nederlandse betaald voetbal. Neem het vertrek van Gertjan Verbeek bij Feyenoord en Huub Stevens bij PSV. Voor de buitenwacht was al maanden duidelijk dat beide trainers geen ‘klik’ met hun selectie hadden. Geen beter bewijs dan het matige spel dat de ploegen op de mat legden. Maar de bestuurders van de twee Nederlandse voetbalclubs bleven tegen beter weten in volhouden dat er hoegenaamd niets aan de hand was in Rotterdam en Eindhoven.

Toppunt van de hypocrisie had 12 december in de Rotterdamse Kuip plaats. Aanvoerder Giovanni van Bronckhorst van Feyenoord nam daar afstand van alle verhalen over een diepe vertrouwenscrisis tussen de Rotterdamse spelersgroep en trainer Gertjan Verbeek. „Allemaal onzin”, betoogde Van Bronckhorst namens zichzelf en de „voltallige spelersgroep”.

Een maand later eisten de spelers van Feyenoord het vertrek van Verbeek. Het was dezelfde Van Bronckhorst die in een verklaring in de Kuip vaststelde dat de selectie unaniem het vertrouwen in Verbeek had verloren.

Bij PSV voltrok zich de afgelopen maanden een vergelijkbaar proces. Een deel van de selectie zag vanaf het begin weinig in de werkwijze van de oud-voetballer van de Eindhovense club. Maar in plaats van de problemen te onderkennen, hield de clubleiding stug vol dat er niets aan de hand was.

De clubleiding en de technische staf van PSV dachten tijdens een vierdaags trainingskamp in Spanje alle plooien glad te strijken. Als we Stevens in Voetbal International mochten geloven, waren alle verhalen over zijn slechte verstandhouding met de spelersgroep „onzin”. „Als hier één ding niet aan de hand is, is het wel een strijd tussen spelers en trainers”, stelde de coach strijdbaar. ‘Stevens garandeert topvoetbal’, luidde de tekst op de cover van het blad.

Een week later maakte de club in een persbericht bekend dat Stevens zijn ontslag had ingediend. De reden? Er was geen ‘klik’ tussen Stevens en de spelers geweest.

Koen Greven