Défago laat de koeienbellen weer rinkelen

Een Zwitserse skiër won zaterdag voor het eerst in zes jaar de ‘Lauberhorn- rennen’. Didier Défago (31) maakte zich onsterfelijk.

Didier Défago heeft de Lauberhorn zijn Zwitserse waardigheid teruggegeven. De berg waarop alpineskiërs de afdaling tot een mythisch niveau hebben verheven, was de laatste drie jaar Amerikaans terrein. Cowboys als Daron Rahlves en Bode Miller wisten wel raad met het monster in de schaduw van bergen als de Eiger, de Mönch en de Jungfrau. Zij pijnigden de Zwitsers, die de Lauberhornrennen tot hun culturele erfgoed rekenen. Tot zaterdag, toen Défago de koeienbellen weer deed rinkelen.

Winnen op de Lauberhorn betekent eeuwige skiroem en een naamgravure in de eresteen met winnaars in het centrum van Wengen, het stadje aan de voet van de sporthistorische berg. De naam Défago wordt gebeiteld naast die van grootheden als Toni Sailer, Karl Schranz, Jean-Claude Killy, Franz Klammer en Bode Miller, die er zaterdag bijna in slaagde de Lauberhornrennen drie keer op rij te winnen. De Amerikaan kwam tweetiende van een seconden te kort op Défago, die een specialist is op de Super-G. Op die discipline won hij zes jaar geleden in Val Gardena zijn enige wereldbekerwedstrijd.

Ook al werd Défago niet op het hoogste ereschavot verwacht, de 31-jarige is een waardige winnaar. Alleen goede skiërs winnen de Lauberhornrennen. De afdaling is met 4.465 meter de langste en technisch de moeilijkste ter wereld. Scherpe bochten dwingen de skiërs snelheden van 150 kilometer terug te brengen tot zestig kilometer, op een piste waar spectaculaire sprongen de moeilijkheidsgraad nog eens verhogen. „Op de Lauberhorn moet je niet aan je kinderen denken, dat is levensgevaarlijk”, zei de Oostenrijker Michael Walchhofer, de winnaar van 2005, vooraf in de krant Der Kurier.

Maar de Lauberhornrennen betekent niet alleen skiën; het is ook carnaval. Eén groot feest voor de Zwitsers die drie dagen massaal de moeite nemen vanuit Lauterbrunnen in het dal het bergtreintje naar Wengen te nemen. Daar gaan de bezoekers los en is de après-ski een rekbaar begrip. Het hoort bij de Lauberhornrennen zoals het nationalistische feest bij schaatswedstrijden in Thialf. In Wengen leggen de Zwitsers hun ziel bloot.

Hoewel de alcoholconsumptie niet door de resultaten wordt beïnvloed, verhoogden de Zwitserse skiërs deze keer de sfeer. Want daags voor de afdalingszege van Défago won diens landgenoot Carlo Janka de supercombinatie. Daarnaast genoten de Zwitsers van de afgang van de Oostenrijkers, die voor het eerst in de 78-jarige geschiedenis van de Lauberhornrennen op de afdaling niemand in de toptien hadden. De rivalen uit het buurland moesten zich tevreden stellen met de achttiende plaats van Georg Streiberger.

De sportieve revanche liet niet lang op zich wachten, want gisteren heersten de Oostenrijkers op de slalom in Wengen met een eerste, tweede, vierde en vijfde plaats. Winnaar was Manfred Pranger. De Oostenrijkers vierden alsnog hun feestje, dat hen deze keer werd gegund door de Zwitsers. Wie de winnaar van de afdaling in zijn midden heeft, haalt immers zijn neus op voor heupwiegende skiërs.

Bekijk de afdaling door de ogen van een skiër op nrc.nl/sport