In Beeld

Bij Madame Tussaud is het wassen beeld van George W. Bush vervangen door dat van Barack Obama, Amsterdam, 15 januari 2009 Foto WFA, Michael Jacobs WFA15T:PRESIDENTENWISSELING BIJ MADAME TUSSAUD'S:AMSTERDAM;15JAN2009-Vooruitlopende op de officiele presidentswisseling in Amerika wordt op donderdag in alle Madame Tussaud-vestigingen het wassen beeld van George Bush verwisseld voor dat van Barak Obama. Foto: medewerkers van Madame Tussaud's in Amsterdam doen Bush uitgeleide ten behoeve van de pers.WFA/mj/str.Michael Jacobs WFA
Bij Madame Tussaud is het wassen beeld van George W. Bush vervangen door dat van Barack Obama, Amsterdam, 15 januari 2009 Foto WFA, Michael Jacobs WFA15T:PRESIDENTENWISSELING BIJ MADAME TUSSAUD'S:AMSTERDAM;15JAN2009-Vooruitlopende op de officiele presidentswisseling in Amerika wordt op donderdag in alle Madame Tussaud-vestigingen het wassen beeld van George Bush verwisseld voor dat van Barak Obama. Foto: medewerkers van Madame Tussaud's in Amsterdam doen Bush uitgeleide ten behoeve van de pers.WFA/mj/str.Michael Jacobs WFA WFA

Dit móét een verzoeknummer van de fotograaf zijn. Waarheen op weg naartoe zouden de medewerkers van Madame Tussauds anders zijn? Het is duidelijk hoor: de rosse buurt. Een beetje Amsterdammer ziet dat meteen. Lachen. Daar gaan ze ’m in een kamertje zetten. Voor het raam ermee. Af- en uitgezwaaid, krijgt hij een nieuwe functie. Nu ja, zo erg wennen zal het niet zijn, die nieuwe functie. Lachen weer.

Dit is géén Cartier-Bresson, géén beslissend moment. Hier is niks in het vizier gekregen door een loepzuiver adelaarsoog, waarvan de bezitter toeslaat op Dat Ene Moment Dat Het Moet. Waardoor naderhand versteld wordt gestaan van de compositie, die ene slagschaduw, die opmerkelijke actie, dat sierlijke silhouet.

Dit heeft andere verdiensten, die net zo goed een scherp oog verraden. En gevoel voor verhoudingen. Want die worden verstoord. Het verhaal is van tevoren bedacht en het wordt knap verteld, één oogopslag is genoeg om het te begrijpen. Wel had het statief even weggehaald moeten worden, maar de bepalende elementen zijn toch het museum op de achtergrond en het museumstuk (ja ja: in alle opzichten) dat afgevoerd wordt. Onbetaalbaar detail: de zwevende, nogal wufte puntschoenen van de mummie, in combinatie met zijn gezichtsuitdrukking. Die is enigszins tobberig en je vraagt je af waarom. Zo gedragen, heb je niets te klagen.

De tram is waarschijnlijk toeval, net als het uitgestreken gezicht van de bestuurder. Ja hoor, steekt u maar over, ik wacht wel. Ook toeval: het ontbreken van publiek, de leegte van plein en zebrapad. Effect: er wordt hier vuilnis aan de stoep gezet.