Dendermonde - Aalst

Is de winter op dreef, dan verricht hij wonderen voor het landschap. En dus laat hij de zon op de witte velden leunen en de horizon poezelig maken. De boomkruinen herformuleert hij tot explosies van bevroren koudvuur. Loop je erlangs dan blijken ze, met hulp van de zwaartekracht, buitjes van poedersneeuw te lossen. Op het pad glanst verlokkelijk een dubbel wielspoor, maar daar trap ik niet in. Als dat spoor de kans krijgt, haalt het de wandelaar onderuit, ik houd me aan de sneeuwrichels.

De sneeuw die van het Vlaamse boerenland een donzen bed maakt, is bevroren. Knisterend onder iedere stap begeleidt hij het lied dat ik neurie omdat het de keuze bepaalde voor deze route, van Dendermonde naar Aalst:

’t Ros Beyaard doet zijn ronde

in de stad van Dendermonde.

Die van Aalst die zijn zo kwaad

omdat hier ’t Ros Beyaard gaat.

Staan er hier nog reuzenpaarden à la Beyaard in de wei? Nee. Ik zie wel een haas. Hij schiet als een flipperkastbal kriskras over de akkers. Een buizerd krijst. Ik kijk omhoog en zie er drie. Op hun brede vleugels zweven ze in een hemel, het blauw herinnert aan een Gitanes-pakje.

Langs de sloten en de beek wiegt het riet. De bevroren pluimen lijken struisveren. Een chorus line: de Folies Bergère on ice. Aan het prikkeldraad draagt elke prikkel een wit vlinderstrikje. Is de rijp tot een sliert aangegroeid, dan wappert er een stropdasje.

We steken de Dender over, via een sluis met ijspegels waar je maar kijkt. Op de rivier, die meer een kanaal is, deinen aan elkaar gevroren schotsen.

In de gehuchten bungelen kerstmanpoppen van de daken en staan er kerstbomen voor de deur. „Ze passen hier de datering van Kerstmis aan het weer aan”, vermoedt man. Ik hoop dat hij gelijk heeft. Wat zou je je aantrekken van de kalender als de wereld erbij ligt als een kerstkaart?

Halverwege een uitgestrekt veld verdwijnt het pad in de sneeuw. We keren om. Achter ons is het ook onzichtbaar. De oplossing is die weg verderop, we zien hem duidelijk, achter een omheinde schapenwei, een tuin en een groot huis. Hup. Er doorheen. Het mag niet maar het moet maar.

De eigenaar komt naar buiten, op zijn sokken. Ik maak excuses, hij wil alleen weten of we het schapenhek goed hebben gesloten. Dan helpt hij ons terug naar de route. Via een mooie landweg.

16 km. Routenrs. 73-79 uit: Vlaanderenroute West. GR 128. Uitg. Grote Routepaden v.z.w., Antwerpen, 2001. In Aalst-Rozen rijden de bussen 40 en 41 naar Aalst-station. Daar rijdt bus 57 naar Dendermonde.