Wijkverbod blijft strafrecht

Het wijkverbod wordt een ‘zelfstandige maatregel’ – op te leggen door de (snel)rechter in nauw overleg met politie en jeugdzorg. Lees hier het persbericht. Meer weten we nog niet. Maar wel dat uit het experiment in Rotterdam met het zogeheten FF Kappe-bevel door de burgemeester kennelijk een conclusie is getrokken. De burgemeester zal zich hiermee

Het wijkverbod wordt een ‘zelfstandige maatregel’ - op te leggen door de (snel)rechter in nauw overleg met politie en jeugdzorg. Lees hier het persbericht. Meer weten we nog niet. Maar wel dat uit het experiment in Rotterdam met het zogeheten FF Kappe-bevel door de burgemeester kennelijk een conclusie is getrokken. De burgemeester zal zich hiermee dus niet bezighouden. Dit blijft strafrecht en wordt geen bestuursrecht.

Een wijkverbod is een verbod om nog langer in de wijk te komen waar men vernielingen pleegde of overlast gaf. Althans, Hirsch Ballin heeft het over een ‘vrijheidsbeperkende maatregel’. Die mag langer duren dan de celstraffen die ervoor worden opgelegd. Kennelijk moeten de probleemjongeren dus niet alleen de wijk uit, maar ook hun eigen woning. Het wijkverbod is dan ook een huisverbod. Of zou er huisarrest worden bedoeld? Een verbod om buiten te komen? Dan hebben diens huisgenoten dus ook straf. Ook onduidelijk is of nu het pad is verlaten dat met het Rotterdamse ‘Doe Normaal’ pilotproject werd ingeslagen. Maar het lijkt er wel op. Dat bracht het Britse ABC (Acceptable Behaviour Contract) en ASBO (Anti Social Behaviour Order) in de praktijk. Doelgroep: redelijk aanspreekbare scholieren met licht probleemgedrag, niet verslaafd en woonachtig in de wijk. Dit project verzandde in onduidelijkheid, gebrek aan regie en vertraging. Lees hier de evaluatie. Het Kamerlid Anker van de ChristenUnie was pleitbezorger. Hij vond het project juist wel een succes.

De Rotterdamse jeugd die niet wilde luisteren naar de hulpverleners kreeg in 2006 en 2007 van burgemeester Opstelten het volgende ‘bevel’ in handen gedrukt, geldig voor een jaar:

1 U zult geen hinderlijk, overlastgevend of crimineel gedrag vertonen in Rotterdam en de deelgemeente Delfshaven. Specifiek in de omgeving van de [straatnaam] en [hieronder met name genoemde] nabijgelegen zijstraten zult u zich

2 niet hinderlijk ophouden of hangen in portieken, tegen gevels van gebouwen, winkels en woningen

3 geen provocerend gedrag op of aan de openbare weg vertonen

4 niet hinderlijk of overlastgevend samenscholen met andere personen

5 geen alcoholhoudende drank en drugs gebruiken op de openbare weg

6 de openbare weg en de daaraan gelegen portieken niet vervuilen met afval

7 na 22.00 uur niet meer stilstaan en ophouden op de openbare weg

8 geen geluidsoverlast veroorzaken

9 alle aanwijzingen van de politie opvolgen.

Het wijkverbod, net als het contact- en straatverbod, wordt nu meestal toegepast bij belaging, stalking, hooliganisme en mishandeling. Vrij ernstige zaken. Lees bijvoorbeeld dit recente vonnis uit Den Bosch. Het is nu nog een bijkomende maatregel. De reclassering moet de verboden controleren, maar klaagt erover dat het daar geen bevoegdheden voor heeft. Lees hier het recente rapport Inzicht in Toezicht, bladzijde 42 en 48. De controle op het straatverbod ‘reikt tot het vertrouwen van de cliënt’, een fraai eufemisme.

In deze WODC studie uit 2006 Hangjongeren en overlast is men ook niet optimistisch over het praktisch effect van een wijkverbod. Op pagina 6 wordt het straatverbod voor probleemjongeren onder de omstandigheden van toen een ‘moeizame zaak’ genoemd.

Reageren? niet onder pseudoniem. Nuanceren en argumenteren verplicht.