Yanick Nézet-Séguin verrast weer

Klassiek Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Yannick Nézet-Séguin m.m.v. Igor Gruppman, viool. Gehoord: 28/11 De Doelen Rotterdam. Herh.: 29/11 20.15 uur; 30/11 14.15 uur. Res.: 010- 2171717 ****

Al leidde Yannick Nézet-Séguin nog voor zijn officiële start als chef-dirigent van het Rotterdams Philharmonisch Orkest twee weken geleden, al heel wat concerten als gast-dirigent, toch weet hij nog steeds te verrassen met repertoire en met zijn manier van dirigeren.

Zijn vorige concert bracht ‘vuurwerk’ en eindigde met een nu al ‘historische’ uitvoering van de Zevende symfonie van Beethoven met tomeloos flitsende energie in de stijl van Carlos Kleiber. De opname komt op cd.

Dit weekeinde is het in De Doelen aanmerkelijk ingetogener met muziek van Stravinsky (Tweede suite De Vuurvogel), Prokofjev (Tweede vioolconcert), Messiaen (Les offrandres oubliées) en Ravel (Ma mère l’oye). Het is muziek uit een periode van 25 jaar: 1909-1935, de helft Russisch, de andere helft Frans.

Dat Franse deel na de pauze werd door Nézet-Séguin opgedragen aan de eerder deze maand overleden Jean-Fournet, van 1968 tot en met 1973 chef-dirigent van het Rotterdamse Orkest. En ook hier verraste de nieuwe Canadese chef met zijn vrijwel accentloos gesproken Nederlands.

Subtiel en geraffineerde klankkleuring bleek het kenmerk van al deze briljant en met constante spanning gespeelde muziek met een vaak kamermuzikaal karakter.

De Russisch-Amerikaanse concertmeester Igor Grupman, opgeleid door Heifetz en Rostropovitsj, glorieerde in het Tweede vioolconcert van Prokofjev, vertolkt met sensuele lyriek en verfijnde virtuositeit. Soms klonk zijn viool als een zwerm kwinkelerende vogels hoog in een stralend blauwe lucht.

Met Stravinsky’s De Vuurvogel en het getsjilp in Ravels betoverend gespeelde Ma mère l’oye leek het alsof vogels het uitgangspunt waren in dit programma.

Maar in Les offrandes oubliées (1930) van de vogelcomponist Olivier Messiaen ontbraken ze geheel. De slechts tien minuten durende ‘symfonische meditatie’ is wel typerend voor de gelovige componist: twee bezonken langzame delen (Het kruis en Het avondmaal) met daartussen een heftig, schokkend deel: De zonde.