Rookworst

Alle panelleden vonden de goedkoopste Gelderse rookworst van Euroshopper het viest (‘Rose stopverf in een condoom’) en misten een ambachtelijke slagersworst. De biologische worst van Odin scoorde nog het best.

Euroshopper 250 gram, € 0,77

Joep Habets: Donkerder van kleur dan de rest en de vulling is extreem homogeen. Een worst met weinig beet. Hij ruikt naar knakworst en zo smaakt hij ook, zij het wat gekruider en nogal zout. In de smaak zit iets meligs, alsof er bespaard is op vlees. Is dit een magere rookworst? Een 5.

Menno Steketee: Een worst met knakworstlucht. De vulling is argwaanwekkend egaal, alsof alle bestanddelen onherkenbaar moeten zijn. Geen worstenvel. In deze worst stoppen ze wat ze niet in hotdogs durven doen. Zurig en zout, vraagt om een smorende hoeveelheid scherpe mosterd. Een 4.

Janneke Vreugdenhil: Dit is geen rookworst, maar roze stopverf in een condoom. Het ding ruikt nota bene naar latex. De vleesbrij (je wilt er niet aan denken wat voor vlees erin zit) is zo fijn gemalen dat elke structuur ontbreekt. En sappig is-ie ook al niet. De vieste: een 0.

Albert Heijn 250 gram, € 1,46

Joep Habets: Net als zijn maten 1 en 3 heeft worst 2 geen echt velletje, maar een gespoten coating. Ze hebben ook geen rook aan den lijve ondervonden, vermoedelijk zijn ze gedompeld in een bad met rookaroma. Huis-, tuin- en keukenworst met een duidelijke rooksmaak. Een 6.

Menno Steketee:Ruikt naar rookworst uit een pakje. De vulling lijkt – net als bij 1 – gemaakt van de substantie waarvan ook die indeukende matrassen zijn gemaakt. Geen worstenvel. Een zoute, weinig opmerkelijke smaak. Fabrieksmeuk. Een 4.

Janneke Vreugdenhil: Dit is een typisch Hollandse boerenkool-met-worst-worst. Van Unox, denk ik. Sappig, prettige structuur. Een flink vette, flink zoute, doch goed gemaakte fabrieksworst. Het grappige is dat hij niet eens een poging doet om op een slagersworst te lijken: er zit geen touwtje aan, en op het velletje zitten onregelmatige donkere vlekjes van de rookaroma-vernevelaar. Van deze vijf worsten de lekkerste: een 6,5.

Unox 275 gram, € 1,90

Joep Habets: Net als nummer 2 een doodgewone worst. Hij heeft een lichte rooksmaak. Nummer 2 en 3 lijken me beide populaire ‘instapmodelletjes’ uit een van de grote fabrieken. Vertrouwde, wat zoute sappigheid doet aan Unox denken, dan is nummer 2 de namaakversie van Albert Heijn. En anders is het andersom. Ook een 6.

Menno Steketee: Ruikt theeworstachtig. Geen worstenvel, de vulling bevat kleine stukjes maar riekt een beetje cosmetisch. Zoute confectierookworst. Een 6.

Janneke Vreugdenhil: Familie van worst 2, maar dan de arme tak. De structuur is gummi-achtig, zonder beet. De smaak heeft weinig met vlees te maken, maar des te meer met bindmiddelen. Je proeft eigenlijk vooral de buitenkant. Net als bij de andere worsten – wellicht met uitzondering van 5 – bestaat die uit een eiwitcoating die gedoopt is in of bespoten met rookaroma. Huismerk? Een 4.

Hema € 2,00

Joep Habets: Net als worst 5 echt gerookt, aan de onderkant van de worst is een bruin plekje te zien waar het condensvocht is afgedropen. Uit de fabriek, denk ik, maar wel op ambachtelijke wijze bereid. De stevige vulling bevat wat grover gemalen vlees met witte draadjes, die een minder prettig mondgevoel geven. Daarom een heel klein zesje.

Menno Steketee: Aangename, zeer rokerige geur. Met vel. De vulling heeft een vlezige structuur. Zoals een varkensrookworst hoort te smaken. Een 7.

Janneke Vreugdenhil: Fabrieksworst, ondanks het donkere druppeltje onderaan dat een ambachtelijke slagersworst moet suggereren. Mijn huisgenoten denken er anders over, maar ik vind hem too much: te zout, te taai van structuur, met een te stug velletje en een te sterke rooksmaak. Een 6.

Odin 214 gram, €3,28

Joep Habets: Dit is moeders mooiste, een mollige slagersworst met een knapperig velletje. Hij smaakt mild, bijna timide met een iets peperige nasmaak en is vetter dan hij op het eerste gezicht lijkt. Qua kleur zou het een runderworst kunnen zijn. In elk geval is hij van keurige komaf, maar de smaak valt wat tegen, een dikke zes.

Menno Steketee: Een kruidige, eerlijke geur. Komt over als de echte rookworst: gerookt en met gemalen worstbestanddelen. Een lekker stevige smaak en goed gepeperd. Een 7.

Janneke Vreugdenhil: Deze bleke broeder bedoelt het goed, maar zit in de verkeerde competitie. Hij heeft meer weg van een gekookte dan van een gerookte worst. Prettige vleesstructuur wel, maar er is iets te kwistig met de kruidenpot geschud (ik proef maggi en foelie) Het knisperende velletje zou wel eens echte darm kunnen zijn. Als worst: een 6, als rookworst: een 3.

Productie: Monique Snoeijen