Indiase terreurbestrijding faalt

De Indiase premier belooft het terrorisme hard aan te pakken. Maar critici vrezen dat de aandacht van de politiek voor het thema weer snel zal verdwijnen.

Met zo’n verbeten trek om de mond heeft de Indiase premier Manmohan Singh de natie nog niet vaak toegesproken, als hij deze week deed na het begin van de reeks terroristische aanvallen op Mumbai. Net als na vorige bomaanslagen, waarover hij zijn verdriet uitte, riep de premier het land op „vrede en harmonie” in de samenleving te bewaren, opdat „de vijanden van India niet slagen in hun infame opzet.”

Maar de premier zei ook nog iets meer. Hij kondigde aan dat de regering nu echt ernst gaat maken met terreurbestrijding. „Ik verzeker het land dat we ons op urgente en serieuze wijze gaan inzetten voor hervorming van de politie, zodat de autoriteiten op het gebied van ordehandhaving voortaan eensgezind, effectief en doortastend bedreigingen voor de nationale integriteit kunnen bestrijden.”

India’s bekendste terreurbestrijder, de bejaarde Kanwar Pal Singh Gill, moet nog zien of het gebeurt. „De grootste kwaal in India is dat na elke aanslag de politieke aandacht oplaait maar daarna ook weer snel vervaagt”, zegt hij. De politieke aandacht voor het probleem van terreurbestrijding is snel afgeleid. Economische groei is een populairder thema dan ordehandhaving, zegt hij.

Gill spreekt vanuit New Delhi door de telefoon als buiten op straat in Mumbai geweerschoten en het doffe geluid van ontploffende granaten weerklinken. Door een raam op de vijfde verdieping is een paar honderd meter verderop het gebouw van het joodse centrum te zien, dat is bezet door terroristen en waaruit nu een dikke rookwolk omhoog stijgt. Commando’s op het dak hebben een deel van de gevel opgeblazen om zich een toegang te forceren tot het gebouw.

De spectaculaire, qua omvang en impact niet eerder vertoonde aanvallen op India vanuit zee, onderstrepen opnieuw het falen van de Indiase inlichtingendiensten, en daarmee het falen van de terreurbestrijding. Dat werd woensdagnacht op cynische wijze geïllustreerd door het sneuvelen van Mumbai’s belangrijkste terreurbestrijder, Hemant Karkare, in een treffen met een groepje terroristen.

„Dit soort terreurdaden zal India blijven treffen omdat we geen goede inlichtingendiensten hebben en omdat er geen goede coördinatie is tussen de verschillende eenheden”, meent Krishnaswamy Subramanium, een vooraanstaande analist op het gebied van defensie en veiligheidsvraagstukken.

Dat gebrek aan coördinatie vloeit mede voort uit het veelkleurige karakter van de Indiase democratie. Het spel van verbale vernedering van de politieke tegenstander geniet de voorkeur boven het nemen van concrete besluiten, én vooral de uitvoering ervan.

„In de Verenigde Staten werd na de aanvallen van 9/11 een volledig nieuw ministerie van Binnenlandse Veiligheid opgericht. Er werd een directeur voor nationale inlichtingen aangesteld, die het werk van zo’n zestien inlichtingendiensten coördineert. En er is natuurlijk de Patriot Act. In India hebben we dat allemaal niet”, zegt Subramanium.

Vervolg Mumbai: pagina 5

Pakistan is niet grootste probleem

Vervolg Mumbai van pagina 1

„Goede coördinatie kun je alleen bereiken in een volwassen democratie, waar regering en oppositie ondanks hun verschillen op constructieve en beschaafde wijze samenwerken. Maar in Amerika bestaat de democratie al 200 jaar. En Amerika heeft ook geen 20 talen. Wij hebben nog een lange weg te gaan”, vreest Subramanium.

Premier Singh wees deze week op de dringende noodzaak van de oprichting van een Federal Investigation Agency. „De bevoegdheden van zo’n bureau moeten zich over heel India uitstrekken als het gaat om het vergaren van inlichtingen en het doen van opsporing”, zegt Subramanium. „Je moet de grootste zwakte van India aanpakken”.

Gill is een politieman, en het is daarom geen wonder dat hij in de eerst plaats pleit voor versterking van de politiebureaus, vooral in de voor terreur gevoelige regio’s en steden, zoals Mumbai. „Dat is essentieel. Je kunt niet te allen tijde volledige veiligheid in het hele land garanderen. Maar de regering zou wel in staat moeten worden gesteld om politieversterking door te voeren in de grote steden”.

Het falen om strakke terreurbestrijding in te voeren zoals in de VS, is overigens niet alleen de politiek te verwijten, zegt Gill. Het vloeit ook voort uit een karaktertrek van de Indiase burger. „In de VS heeft de politie grote bevoegdheden gekregen, en de burgers hebben ingestemd met inperking van hun burgerlijke vrijheden, zoals het afluisteren van telefoon. In India voelen de burgers daar niet zoveel voor”.

Zowel Gill als Subramanium is terughoudend in het aanwijzen van Pakistan als de kwade genius van de terreuraanvallen van deze week in Mumbai. „Ik ga niet uit van veronderstellingen. De waarheid zal boven water komen, maar op dit moment is het prematuur om te zeggen dat Pakistan er achter zit”, zegt Gill. Los daarvan, het maakt de opdracht voor India om in eigen huis orde op zaken te stellen, er niet minder op, zegt hij. En Subramanium zegt: „Pakistan is een probleem, maar het grootste probleem is onze politieke constellatie”.