Alternatief beleggen

Marina Aarts is kunstexpert en gespecialiseerd in zeventiende-eeuwse werken. Zij adviseert haar klanten over beleggen in kunst. Deze week is zij op de kunstbeurs PAN in de Amsterdamse RAI.

„Een van mijn klanten heeft door de malaise op de beurs een groot deel van zijn vermogen in rook zien opgaan. Dat vindt hij vreselijk, want hij wil zijn geld graag nalaten aan zijn kinderen. Hij kwam met het voorstel zijn kunstcollectie te verkopen, zodat hij weer over financiële middelen beschikt. Dan is het zaak om niet te handelen of te kopen in paniek, maar iets langer na te denken.

Kunst is niet in waarde gedaald. Ik heb de laatste tijd taxaties gedaan in opdracht van banken, voor mensen die een lening willen met kunst als onderpand. De waarde is stabiel gebleven. De kunsthandel gaat altijd door. Vermogende mensen blijven kopen, ook nu. Op de PAN krijg ik niet de indruk dat er minder belangstelling is. Het verschil is wel dat bezoekers vroeger altijd wel wat kochten, terwijl ze nu kunnen redeneren: even niet, ik heb verlies geleden op de beurs.

Dat betekent niet dat ik mensen aanraad nu volop in kunst te gaan beleggen. Stop niet al je eieren in één mandje, maar zorg voor spreiding. De vraag is of het verstandig is om naar kunst te kijken als alternatieve belegging. Als iemand mij een miljoen euro geeft om een portefeuille schilderijen aan te schaffen, lijkt dat een leuke opdracht voor mij. Maar mijn reactie zal zijn dat het op die manier niet werkt.

Kunst kopen betekent dat je je eigen verzameling opbouwt. Een verzamelaar hergroepeert vanuit de historie, dus die schrijft als het ware geschiedenis. Je voegt er je persoonlijke ideeën aan toe. Dan dwing je anderen om jouw groepering met jouw verhaal serieus te nemen. Dat is de meerwaarde.

Van sommige schilderijen uit zo’n collectie weet je gewoon dat ze waardevol zijn. Als het van Rothschild komt, van Thyssen of Getty springt iedereen op. Dat waren mensen die hun oog hadden getraind. Je moet alleen beleggen in kunst als je een getraind oog hebt en passie voelt. De grootste angst van kopers is dat ze investeren in iets wat het geld niet waard is. Op de PAN gaat het nooit om miljoenen, maar eerder om bedragen rond de 50.000 euro of hoogstens 150.000 euro. Dat is echt de bovengrens.”

Wilma van Hoeflaken