Maar stel hè, even voor de vorm...

Ze kennen het stille verwijt, de voorspellers van het Internationaal Monetair Fonds en de OESO, de club van rijke industrielanden. Hun prognoses zijn altijd wat aan de late kant, en in de regel te mild. Grote, invloedrijke organisaties zouden zich bewust zijn van de reikwijdte van hun ramingen. Een te zwartgallige voorspelling zou zichzelf waar kunnen maken.

Wat dus te denken van de recente prognoses van de twee? Het IMF geeft nu regelmatig updates, dus de timingkwestie geldt niet meer zo sterk als een paar jaar geleden. Het Fonds is behoorlijk negatief over de economie. Dat geldt ook voor de OESO, die dinsdag een krimp van 0,4 procent voor alle industrielanden voorspelde, als gevolg van een ‘diepe recessie’.

Dat kan twee dingen betekenen: of de organisaties houden zich aan hun traditie, wat betekent dat de vooruitzichten in werkelijkheid nog veel erger zijn dan zij voorspellen.

Of de twee lopen van de weeromstuit te ver voor de troepen uit. Want stel nu, even voor de vorm, dat het volgend jaar allemaal erg meevalt? Slecht nieuws verdringt op dit moment het goede. Maar goed nieuws is er wel degelijk. Aandelen zijn zeldzaam goedkoop, tenzij de bedrijfswinsten aan de rand van de afgrond staan. Alleen al het dividend geeft een beter rendement dan een staatslening.

Dinsdag bleek bijvoorbeeld uit gegevens over de krimp van de Amerikaanse economie in het derde kwartaal dat de bedrijfswinsten in de niet-financiële sector juist herstellen. Zakenbank Morgan Stanley achtte nog woensdag vergelijkingen met het Amerika van de jaren dertig en Japans in de jaren negentig ‘zwaar overdreven’. Olie en andere grondstoffen zijn relatief goedkoop, en ook dat is goed nieuws. Vergeten is dat tijdens de Aziëcrisis in 1998 ook al gesproken werd van het risico op een Depressie, die er niet kwam. En deflatieangst was er, ten onrechte, nog in het voorjaar van 2003.

De consensus gaat, met hulp van IMF en OESO, intussen geheel de andere kant op. In de hoofdsteden wordt gevreesd voor een economisch armageddon. Dat maant tot actie, die intussen grootschalig wordt ondernomen. De honderden miljarden overheidsgeld die nu in de economie worden gepompt kunnen ertoe bijdragen dat het volgend jaar niet zo erg wordt. Maar overheden lopen daarmee het risico van de continentale voetganger in Londen: je kijkt bij het oversteken keurig naar links of er deflatie aankomt, om van rechts door de inflatie te worden overreden. Look right staat er dan ook in witte letters op de weg. Dat zou dezer dagen best op een bordje bij de departementen van Financiën mogen hangen.

Maarten Schinkel