Boerenkool krijgt levenskracht van wiegemes, wedden?

Groenteboer en supermarkt verkopen fijngesneden boerenkool en boerenkoolstamppot in een plastic bak. Verse boerenkool van eigen snijderij is smakelijker. Maar hoe moet het ook alweer? Snijden, om te beginnen, met een mes en op een plank. Daar moeten we het over hebben. Het mes. Maar eerst de plank. Boerenkool kan niet elke snijplank waarderen. En het is mogelijk dat men komt te overlijden tijdens het snijden op kunststof. Door negatieve energie. De plank ontneemt de kool levenskracht waarna de kool op zijn beurt levenskracht bij de mens wegneemt. Als je maar genoeg boerenkool snijdt op plastic kun je daarmee al je levenskracht verspelen. Hout is beter, barstensvol positieve energie. Dat staat op de website www.noble-house.tk van een Belgische handelsonderneming in bijzondere, schier onbetaalbare soorten spijsolie die ‘serene levenskracht’ geven en in snijplanken.

‘De kunststof snijplank rooft energie, zowel uit het gerecht als uit jezelf en verbreekt de band tussen jou, het gerecht en degene voor wie je het gerecht klaarmaakt.’ De visite kan er dus ook aan doodgaan.

Nou is het met boerenkool niet wetenschappelijk bewezen. Wel met een appel. Door Dr Robert Steeloper in 2006. Hij legde een appel op een plaat plastic en stelde vast dat de appel levenskracht verloor. Maar toen de plank. En niet een willekeurig gekozen plank, maar eentje van kamferlaurierhout uit Australië. De appel kreeg op de plank meetbaar weer zin in het leven. En vanzelf profiteert de eigenaar van de appel ervan. Hoe meet je zulks? Door boven de appel een gewichtje aan een touwtje te houden. En pendel. Aan het slingeren van het gewichtje zie je wat er in de appel omgaat.

In het decembernummer van het blad Smaakmakend, de Allerhande voor natuurvoedingswinkels, staat een advertentie voor deze snijplanken, Qi-boards genoemd. Ze maken niet alleen je boerenkool gelukkiger, maar zijn ook antiseptisch.

In twee natuurvoedingswinkels in Alkmaar vroeg ik naar snijplanken met levenskracht. De ene winkelier dacht dat het ‘best zou kunnen’ van die levenskracht. De andere wist het zeker. De kleinste plank, waar net een halfje volkoren op past, kost 54 euro. Ze zijn er tot bijna 200 euro. En de antiseptische werking? Die is bewezen aan de Southern Cross-University in Australië. In de advertentie in Smaakmakend staat een tabel die de ‘groeifactor uitdrukt van organisme op de snijplank’. Ik vraag de handelsonderneming telefonisch wat de cijfertjes precies betekenen. Geen idee en men zoekt het ook niet voor me uit.

In natuurwinkels staat naast de stapel planken een klein potje ‘antiseptische olie’ voor bijna 12 euro. Hiermee dient men de plank te onderhouden. Dan kan ik toch een plankje bij de Gamma halen en met deze olie insmeren? Geen denken aan, bijt een Alkmaarse natuurwinkelierster vanachter de geneesmiddelenbalie me toe. De olie werkt alleen op deze snijplank.

Komen we toe aan het snijden. Over snijdgereedschap zeggen natuurwinkeliers en hun tijdschrift niets. Toch heeft, zou je haast denken als je hen was, boerenkool het ene mes liever dan het andere. Volgens Wikipedia op internet, is het wiegemes uit huishoudens verdwenen bij de opkomst van keukenmachines. Maar een wiegemes, half rond dat als een hobbelpaard over een snijplank gaat, is ideaal. En het maakt geen lawaai. Zelfs als dat de boerenkool worst zal zijn doet het de mens goed. Snijden in stilte. Ik vond een droom van een wiegemes bij Triangle in Solingen (www.triangle-tools.com). Loeischerp en prettig in de hand. Het wordt geïmporteerd door Solinger Staalwaren in Almelo en kost 24 euro. En geloof het nou maar, boerenkool heeft het graag.

Wouter Klootwijk