Zwart of wit, een dier, of gewoon iets met fuck

Schrijver Noel Hudson heeft namen van hedendaagse bands gecategoriseerd.

Volgens hem ontstaan veel namen per toeval.

Ook op het gebied van bandnamen doen zich trends voor. De nieuwste mode is de zin. Bands zijn uitgekeken op het zelfstandig naamwoord, ze tooien zich tegenwoordig met een volledige zin. Die geeft meestal al een indicatie van de muziekstijl, bijvoorbeeld You Say Party! We Say Die! (uit Canada), of Nobody Beats The Drum (uit Utrecht), allebei dansvloerkrakers. Dat Does It Offend You, Yeah! (Engeland) meedogenloze herrie maakt, zal niemand verbazen.

De trend van lange bandnamen volgt, wellicht niet toevallig, op de trend van ultrakorte namen. De eerste helft van dit decennium werd gedomineerd door groepsnamen als The Rakes, The Others en The Brakes. De korte-namen-mode begon met The Strokes. Niet alleen hun muziekstijl – korte, felle nummers vol verwijzingen naar de new wave van eind jaren zeventig – werd door veel bands overgenomen, ook de naamgeving werd opgevolgd. The+meervoudsvorm werd uiteindelijk nogal voorspelbaar; in de media werd smalend gesproken over de ‘The-bands’, die allemaal op elkaar leken.

Behalve de bands die een zin als naam hebben, zijn er ook bands die een onaffe zin als naam hebben: zoals Lackthereof (Amerika), en Late Of The Pier (Engeland).

Maar hoe ongrijpbaar ook, de muzikanten zelf hebben altijd een verklaring. Portugal. The Man bijvoorbeeld, uit Canada, wilde „een soort alter ego” creëren, vertelt zanger John Gourley na een optreden in Amsterdam. „Een land staat voor een groep mensen, en wij zijn ook een groep mensen”, zegt hij. „Vandaar ‘Portugal’. Het had ook Italië of Holland kunnen zijn. Dat ‘The Man’ maakt het iets persoonlijker.”

Populair bij bandnamen is het voorvoegsel ‘black’: denk aan Black Mountain, Black Lips, Black Keys, Black Kids, Black Angel, Black Crowes. In het onlangs verschenen Band Name Book, dat werd samengesteld door de Canadese auteur Noel Hudson zijn ongeveer dertig bandnamen met Black erin opgenomen. Bij de uitleg die Hudson geeft, speelt huidskleur geen rol. ‘Black’ wordt gekozen uit een behoefte om zich te associëren met zwart, waarbij zwart staat voor underdog, en voor authenticiteit.

Al zijn ze nog in de minderheid, tegenhanger ‘wit’ is aan een opmars bezig. Denk aan bandnamen als White Stripes, White Lines, White Lies, White Denim, en zelfs een overtreffende trap in de groepsnaam The Whitest Boy Alive, uit Zweden.

Zweden heeft een naam hoog te houden als het gaat om lange groepsnamen. I’m From Barcelona, uit de Zweedse stad Jönköping, noemde zich naar hun eigen liedje We’re From Barcelona, dat weer een eerbetoon was aan kelner Manuel in de tv-comedy Fawlty Towers, die trots zegt: „I know nothing. I’m from Barcelona”.

Dieren blijven een geliefde inspiratie voor bandnamen. Insecten en vogels lijken het populairst (Beatles, Brown Feather Sparrow, Ladyhawke, Goose, Suicidal Birds), maar ook harige dieren worden vernoemd: Cat Power, The Dears, Sparklehorse, Deerhoof, Arctic Monkeys, en natuurlijk Animal Collective waarvan een van de muzikanten solo opereert als Panda Bear.

Een nieuw bandje uit Amsterdam heeft heel bijdetijds als naam een hele zin gekozen: Go Back To The Zoo. Zanger Cas Hieltjes (21) vertelt dat zijn band repeteert in een grachtenpand in Utrecht waar ooit Boudewijn Büch zijn zoölogische collectie had opgeslagen. „Dat bracht ons op het idee. Bovendien wilden we de mensen voor zijn. Want als we zelf naar een optreden van een band staan te kijken, en de muzikanten overdrijven nogal, zeggen wij tegen elkaar dat ze ‘back to the zoo’ moeten.” Vindt Hieltjes een bandnaam belangrijk? „Op zich zegt een naam niet zoveel. Het is maar een lege huls die lading krijgt door de muziek.”

Volgens schrijver Noel Hudson, die in The Band Name Book de groepsnamen rubriceert op thema (als liefde, lust, plaatsnamen, lichaamsdelen, familie), ontstaan veel bandnamen per toeval. Iemand vangt iets op tv of radio, en denkt ‘Dit klinkt goed’.

Zo verging het de leden van Does It Offend You, Yeah? Zanger Dan Coop had een naam nodig om op de MySpace-pagina van zijn band te zetten, hij deed de tv aan en hoorde Ricky Gervais in de tv-comedy The Office zeggen: „Does it offend you, yeah? My drinking?” Toen had de band een naam.

Noel Hudson: ‘The Band Name Book’, uitg. Boston Mills Press.