Vrouw met veel zielen in de borst

In Amsterdam worden deze week de opnames afgerond van de tv-serie over Annie M. G. Schmidt. In een spiegeltent werd zaterdag het introductiefilmpje gedraaid.

Midden op de parkeerplaats op een koud bedrijventerrein in Amsterdam-West staat een spiegeltent met daarin een danssalon. Hier wordt de leader (het beginstukje) opgenomen van Annie M.G., een televisieserie in zeven delen over het leven van de schrijver Annie M.G. Schmidt (1911-1995).

Binnen staan een stuk of dertig figuranten in feestelijke avondjaponnen en smokings. Het haar van de mannen zit stevig in de brillantine en de dameskapsels zijn hoog opgeföhnd. Op de dansvloer zingen en dansen Jeroen Willems (Willem Nijholt in de serie) en Pia Douwes (Conny Stuart) een mengsel van twee Annie M.G.-klassiekers: Vluchten kan niet meer en Zeur niet. Ze worden omringd door een tiental meisjes in verpleegstersuniformen. Tussen hun benen door kruipt een jongen in een rood liftboy-uniform: Abeltje.

Na dertig seconden is het afgelopen. De fleecejasjes gaan weer aan, een assistent slaat een grijze deken om de schouders van Pia Douwes en de technici verplaatsen wat decorstukken. Er wordt veel gerookt: op elk tafeltje staat een volle asbak, naast champagnekoelers en elegante flûtes. Het past bij de sfeer van Annies succesjaren, toen haar musicals kaskrakers waren.

De drie actrices die Annie spelen, lopen allemaal rond op de set. De Annie in de succesperiode wordt gespeeld door Malou Gorter (39). „Ik ben weer gaan roken voor de serie”, zucht ze. Met de andere twee actrices sprak ze af hoe dat roken zou gebeuren: „Annie rookte met haar linkerhand, die ze vlakbij haar gezicht hield. Dat doen wij dus ook.” De actrices bestudeerden de lichaamstaal van hun karakter. „Ze praatte bijvoorbeeld veel met haar handen, maar met de ellebogen dicht tegen het lichaam. Wij ook, dus.” Gorter speelt de Annie die tot bloei komt, succes heeft en daarvan geniet. „Toch was ze ook onzeker, en humor was haar middel om te overleven”, zegt Gorter. „Dat is denk ik de belangrijkste karaktertrek van ‘mijn’ Annie. Ze maakte zich los in die tijd. Voor het eerst ook van haar moeder, met wie ze een symbiotische relatie had.”

In de serie kijkt de ‘oude’ Annie terug op haar leven. Het verhaal begint op het moment dat haar man Dick van Duijn net is overleden. Annie blijft alleen achter in hun huis in Berkel en Rodenrijs. Ze voelt zich verlaten en eenzaam, maar wil ook weer snel aan het werk.

„Ze was een vrouw met vele zielen in haar borst”, zegt Annemarie Prins (78), die de oude Annie speelt, en die zelf haar hele leven reeds „rookt als een ketting.” Volgens Prins was Annie was een workaholic: „Ze lééfde voor succes, en was dus ook onzeker en kwetsbaar, want zo gaat dat. Een gecompliceerde vrouw. Maar ik hou van ingewikkelde mensen.” Ze hebben elkaar nooit ontmoet, Prins en Schmidt. „Ik verkeerde in heel andere kringen. En ik had niks met musical. Nog steeds niet trouwens. Maar dit vind ik enig. Ik geniet als een kind in een verkleedkist.”

Sanne Vogel (24) speelt de jongste Annie. Zij rookt alleen in de serie. „De Annie die wij niet kennen. In de serie doe ik alles voor de eerste keer: een sigaret roken, vrijen. Dat is leuk, want voor iedereen heel herkenbaar.” Toch zei ze niet meteen ‘ja’ toen ze werd gebeld om auditie te komen doen. „Ik dacht: zingen en dansen? Dat kan ik niet. Annie M.G. Schmidt was voor mij een bejaarde oma. Maar toen ik het script las, was ik om. Ik heb nog nooit iets zo graag gewild als dit.”

De biografie van Annejet van der Zijl, waarop de serie is gebaseerd, heeft ze nog niet uitgelezen. „Te verwarrend, met mijn tekst ernaast.” Haar favoriete Annie-werk? „Minoes. Ik ben dol op katten.”

De televisieserie ‘Annie M.G.’ wordt in het najaar van 2009 uitgezonden door de NPS en de VARA.