Ségolène Royal vecht verlies verkiezingen aan

Een medewerker van de Franse ex-presidentskandidate Ségolène Royal gaat diens verlies in de verkiezingen om het partijleiderschap van de Parti Socialiste (PS) aanvechten bij de rechter. De partij verkeert daarmee op de rand van een splitsing.

Volgens de telling verloor Royal de vrijdag gehouden verkiezingen met een verschil van 42 stemmen van Martine Aubry, uitvindster van de 35-urige werkweek in Frankrijk. Circa 134.700 partijleden brachten hun stem uit. Het verschil komt uit op 49,8 procent voor Royal tegenover 50,2 procent voor Aubry.

Medewerkers van Royal zeggen dat er is gefraudeerd in Lille, waar Aubry burgemeester is. „Alle informatie die we hebben wijst erop dat er sprake is van fouten, onregelmatigheden en fraude. Wij laten ons niet beroven van de overwinning”, aldus Royal’s helper Manuel Valls, die een rechtszaak onvermijdelijk noemde. Royal eiste zelf eerder al een hertelling.

Wie de nieuwe partijleider ook wordt, Aubry of Royal, ze staat voor de opgave de sterk verdeelde PS te renoveren en haar partij klaar te stomen voor de volgende presidentsverkiezingen, in 2012. Royal zou dan weer presidentskandidaat kunnen worden net als vorig jaar, maar haar perspectieven zijn door de partijverkiezingen verslechterd. Ze is populair in het land en slaagt er doorgaans beter dan haar partijgenoten in de aandacht van media te trekken. Maar in haar eigen partij bleek ze niet in staat eenheid te smeden.

Onder Aubry (58) zou de PS zich mogelijk weer een beetje verder van haar Europese sociaal-democratische zusjes verwijderen. In de Franse publieke opinie staat Aubry, als minister die zonder al te veel sociaal overleg de 35-urige werkweek invoerde, symbool voor een beweging naar – centralistisch – links. Royal is, in tegenstelling tot Aubry, bereid om samen te werken met centrum-rechts.

De PS beroept zich op een traditie van socialisme en linkse eenheid, waarin de communistische partij dichterbij staat dan het centrum. Aubry legt de nadruk op sociale politiek en massaal verzet tegen de hervormingspolitiek van president Sarkozy.