En weer een prijs erbij voor Spanje

Spanje won gisteren de Davis-Cupfinale met 3-1 van Argentinië zonder topper Rafael Nadal.

Die volgde het treffen vanuit zijn hotelkamer.

De telefoontjes kwamen vanuit een niet nader genoemd hotel. „Ja, hallo, met Rafa. De satellietontvangst werkt hier niet. Hebben ze de set al binnen?”

Rafael Nadal kon zijn land afgelopen weekeinde wegens een knieblessure niet vertegenwoordigen bij de Davis-Cupfinale tegen Argentinië, maar Spanje kon zich geen betere aanjager wensen dan de nummer één van de wereld. „Tussen de punten door hing hij continu aan de lijn”, vertelde het Spaanse teamlid Feliciano Lopez, die zaterdag met Fernando Verdasco de basis voor de eindzege legde door te winnen van David Nalbandian en Agustin Calleri: 5-7, 7-5, 7-6 en 6-3. De Spaanse tenniscoach Emilio Sanchez Vicario grapte dat hij blij was dat hij zijn mobiele telefoon die dag niet aan had staan. „Anders had Rafael mij vast instructies proberen te geven.”

De constante stroom aanmoedigingen van Nadal verklaart niet waarom Spanje – ondanks zijn afwezigheid – de Davis Cup mee naar huis mocht nemen. Maar het bewijst wel hoe hecht het team is dat captain Sanchez Vicario voor het prestigieuze treffen had samengesteld. „Dit is een geweldige teamprestatie”, zei de Spaanse coach nadat Fernando Verdasco zijn ploeg het vierde en beslissende punt tegen Argentinië had bezorgd door in vijf sets te winnen van Jose Acasuso: 6-3, 6-7, 4-6, 6-3 en 6-1. „Dat zag je vooral terug in de voor ons cruciale dubbelpartij. Lopez en Verdasco steunden elkaar door dik en dun. Als de een terugviel, nam de ander het automatisch over.”

Hoe anders was dat bij Argentinië, dat sinds de afmelding van Nadal tot grote favoriet was gebombardeerd. Nadat Nalbandian en Calleri de dubbelpartij zaterdag hadden verloren, liep het in de kleedkamer bijna uit op een handgemeen tussen de twee Argentijnen. Nalbandian weigerde de pers na hun nederlaag te woord te staan en liep een boete van 8.000 euro op. Anders dan de Spanjaarden wisten de Argentijnen het plotselinge uitvallen van hun topper, Juan Martin del Potro, niet goed op te vangen. Toen de nummer negen van de wereld zich gisteren met een blessure afmeldde voor de derde enkelpartij, reageerden zijn teamgenoten eerder hulpeloos dan vastberaden.

En dat terwijl de Argentijnen op papier alles mee hadden. De ploeg van Alberto Mancini speelde in de kuststad Mar del Plata op een ondergrond die de Spaanse gravelspecialisten zelf niet zouden hebben uitgekozen: indoor hardcourt. En de Argentijnen werden aangemoedigd door 10.000 landgenoten die geen middel schuwden om hun helden naar de eindzege te dirigeren. „Natuurlijk roepen Davis-Cupwedstrijden veel emoties op”, zei de Spaanse coach Sanchez Vicario nadat Argentijnse fans Verdasco en Lopez zaterdag de meest grove verwensingen hadden toegeschreeuwd. „Maar zelfs bij landenwedstrijden bestaat er zoiets als wederzijds respect.”

Del Potro’s vervanger Acasuso deed er gisteren alles aan zijn land weer op gelijke hoogte te brengen na de verloren dubbelpartij en de onverwachte nederlaag van Del Potro, vrijdag tegen Feliciano Lopez. Acasuso verloor de eerste set met 6-3, maar kwam in de tweede tot leven. De nummer 48 van de wereld won de tiebreak nadat hij twee keer zijn service had ingeleverd. Maar hij kreeg het Argentijnse publiek pas echt op de banken toen hij ook het derde bedrijf met solide tennis naar zich toe had getrokken. „Argentina, Argentina”, klonk het luidkeels in het Islas Malvinas Stadion. Acasuso’s teamgenoten omhelsden elkaar en bereidden zich voor op de beslissende single tussen David Nalbandian en Feliciano Lopez.

Maar zo ver kwam het niet. Verdasco – die dankzij zijn sterke optreden in het dubbelspel gisteren boven topper David Ferrer werd verkozen – brak de Argentijn halverwege de vierde set en won vier van de laatste vijf games. De Spanjaard domineerde ook de vijfde set en sloeg toe op zijn derde matchpoint. De hele Spaanse bank stortte zich daarop op de verrassende uitblinker, die de zege na afloop „een lang gekoesterde droom” noemde en God bedankte voor diens zegen.

In Mar del Plata stond Spanje voor de zesde keer in een Davis-Cupfinale. In 2000 en 2004 wisten de Spanjaarden het landentoernooi op eigen bodem te winnen, de andere drie finales werden in Australië verloren. Voor de Argentijnen liep de eindstrijd voor de derde maal uit op een teleurstelling. In 1981 (tegen de Verenigde Staten) en in 2006 (tegen Rusland) trokken de Zuid-Amerikanen ook aan het kortste eind.

Rafael Nadal toonde zich na afloop voor de Spaanse televisie in opperbeste stemming. „Spanje schrijft vandaag geschiedenis. Dit zijn onvergetelijke momenten. Wat zou ik er nu veel voor over hebben om in Argentinië te zijn.”