Juweel

Wie : Marie-Louise Martens (55)

Functie: eigenaresse Leon Martens Juwelier

Gelegenheid: Jumping Indoor Maastricht

‘Jumping Indoor Maastricht is een internationaal dressuur- en springconcours, en bestaat al jaren. Dit jaar ga ik er met mijn man heen als gast van één van de ruiters, andere jaren waren we er vaak met een stand met onze juwelen. Ik ga er gekleed in paardrijstijl naartoe. Deze stijl is al jaren bij mij favoriet en voor deze gelegenheid is het helemaal passend. Ik draag een zwarte paardrijbroek met strakke pijpen en een poffende bovenkant met een zwartfluwelen jasje en een zwarte blouse, bruine, platte laarzen met een hoge schacht en een zwarte bies. Bijna helemaal zwart, maar gemaakt van verschillende materialen. Ik heb een sobere, klassieke en vrouwelijke smaak, maar niet tuttig. Ik zoek het graag in de stof, de snit en de accessoires. Bij dit tenue draag ik een grote rosegouden schakelarmband van eigen ontwerp, rosegouden oorbellen en een ring met lavasteen, omringd door bruine diamanten. Altijd draag ik kleding waarbij het juweel tot zijn recht komt. Soms zoek ik speciaal een stuk in een mooie kleur bij een broche, een ring of oorbellen. Bij ons in Maastricht slaag ik altijd, er is een zeer gevarieerd aanbod op elk gebied. In de winkels word je nog ouderwets hoffelijk geholpen. Als de service en vriendelijkheid er niet is, koop ik niet. Je kunt overal mooie dingen kopen, maar dat beetje extra maakt net het verschil. Ik vind dat in onze zaken ook erg belangrijk. Onze medewerkers dragen net als ik kleding in de kleuren zwart of antraciet om de rust te bewaren, want het juweel en de klant staan centraal.

Of ik nu boodschappen doe of niet, ik kies kleding waarmee ik overal goed voor de dag kan komen. Sportkleding beperk ik tot thuis en de sportschool. Over het algemeen heeft men in Maastricht een gedistingeerder en rustiger smaak dan in het westen. Als de dresscode tenue de ville is, houden mensen zich eraan. Ook kleedt men zich hier nog speciaal voor het theater- en restaurantbezoek. Vrouwen van alle leeftijden willen er graag goed uitzien. Iemand met flipflops en een joggingbroek zal je in Maastricht niet snel in een restaurant zien. Gelukkig maar. Het getuigt van een gebrek aan respect tegenover de gastheer en -vrouw en de rest van het gezelschap om je zo te kleden. Ik vind dat geen kleden, maar verkleden. Wij verkleden ons maar één keer per jaar, en dat is met carnaval.”