In Fictie

De actualiteit is vaak een spiegel van de kunst.Deze week werd de vondst bekend van een graf van een prehistorisch gezin. In de film ‘La Guerre du Feu’ zien we de romantiek ontstaan die bij het huwelijk hoort.

‘Het gezin was al hoeksteen in de prehistorie’, kopt NRC Handelsblad dinsdag bij een foto van vier skeletten in innige omstrengeling. Het is een kerngezin uit de Touwbekercultuur, bekend om zijn touwbekers. Met geweld omgebracht, met liefde begraven.

Het eerste harde archeologische bewijs voor het idee dat het kerngezin al heel lang, wellicht miljoenen jaren, deel uitmaakt van onze sociale organisatie. Voor wie is opgegroeid met de Flintstones is dit geen verrassing. Maar regisseur Jean-Jacques Annaud gaat in zijn prehistorische epos La Guerre du Feu (1981) dieper: daar zien we de romantische noties ontstaan die bij het huwelijk horen.

We maken kennis met de Ulam-stam, qua uiterlijk, gedrag en communicatie het primatenstadium nauwelijks ontgroeid. Ze slapen op één grote hoop in hun grot, kauwen op insecten. Als de vrouwen ’s ochtends water drinken bij de rivier, bespringen de mannetjes ze en plein public en zonder aanzien des persoons.

Dat wildemannen en wolven de stam uit hun warme grot naar een moeras verjagen, blijkt een geluk bij een ongeluk. Het heilige stamvuur, meegedragen in een mandje, dooft uit, de krijgers Noah, Gaw en Amoukar moeten de wijde wereld in om nieuw vuur te zoeken. Hun queeste wordt een beschavingsmissie. Het trio ontmoet sabeltandtijgers, mammoets, beren en kannibalen die op het punt staat jongedame Ika te roosteren. Van haar broer hebben zij reeds een armpje afgesnoept. Ika wordt gered, maar pas als reisgenoot geaccepteerd als Noah haar heeft verkracht.

Dan vallen ze in handen van Ika's stam, blauw geschilderde Aziaten. Noah doet zijn plicht als gast – een vrouw bevruchten om de genenpool aan te vullen – en maakt kennis met de wonderen der moderne beschaving: speerslingers, dierenvallen, zelf vuur maken, gevoel voor humor en – daar gaat het hier om – hoofse liefde. Want Ika heeft ondanks alles warme gevoelens voor de bruut Noah. Tot zijn verrassing leert ze hem de liefde bedrijven in missionarispositie.

Met vuur en al keren ze terug naar de bibberende Ulam-stam. Die avond, als iedereen zich voor het eerst sinds weken weer kan warmen, kijken Noah en Ika apart van de rest in innige omstrengeling naar de sterren. Een kerngezin in wording.