In Beeld

Schijn bedriegt, dit is wél gezond. Dit zijn medewerkers van Yakult, Korea. Zoals bekend is de fabriek gespecialiseerd in bacteriën, die goed heten te zijn voor de weerstand. Zou het heus? De directeur kan nog zo overtuigd zijn van de heilzame werking van zijn producten, overdrijven is ook een vak. Had hij er niet beter aan gedaan fotografen te weren? Gewoon, omdat één zo’n beeld jaaromzetten kan schelen?

In wat voor smurrie wordt daar gegrepen? Vaatdoekjes zijn een beruchte bron van ziektekiemen, maar hier wordt een kroon gespannen. Zelfs beide buurvrouwen van de dame met bril, aan de tweede tafel, lijken verbaasd op te kijken van de lap die zij omhoog houdt. Gezellig. Verdwijnt die straks, fijngemalen, in de yoghurt? Die van: eentje per dag doet wonderen?

Nee, hier wordt gefermenteerde kool verwerkt, tot kimchi, de nationale lekkernij. Zuurkool op zijn Koreaans: atleten vochten er destijds om, tijdens de Spelen in Seoel, met het oog op het onwaarschijnlijk geachte gehalte aan vitaminen. Het gaat hier om het betere benefietwerk: de productie is deze keer bestemd voor minder bedeelden, opdat zij de op handen zijnde winter doorkomen.

Wat valt verder op, naast de smurrie, de wel zeer prozaïsche teiltjes en dito handschoenen?

De massaliteit.

Zo hebben we zelfs de spreekwoordelijke meisjes van Verkade nooit bezig gezien. Zo synchroon, uniform en nijver. Hardwerkende mieren noemde een Franse premier, die overigens geen lang politiek leven beschoren was, Japanners ooit. Mieren, Aziatische Tijger: ziehier het geheim. Het individu telt niet, het collectief des te meer. Oftewel: veel handen maken licht werk.