Column

Gieren met Geer

Vriend van mij was gevraagd voor In de hoofdrol, het door de AVRO uit de mottenballen gehaalde programma met het hoogste tuttigheidsgehalte aller tijden. Gevraagd is in dit geval niet het goede woord. Zullen we het uitverkoren noemen? De AVRO organiseert het achter je rug. Met een smoes word je naar de studio gevoerd en daar mag je dan een uurtje de gebraden haan spelen. Een blije Frits Sissing zit te stralen en om de vier seconden gaat er een deur open en wordt er iets uit je verleden naar binnen geduwd. Afgelopen zondag was de onvermijdelijke Gerard Joling aan de beurt. Alle gasten kwamen niet verder dan dat het gieren was met Geer. Waar men om gegierd had was zelden duidelijk. Daar was ook geen tijd voor. Als iemand aan een zouteloze anekdote begon zei Sissing halverwege de eerste zin dat er helaas geen tijd was en mocht de gast zo snel mogelijk tussen de andere gasten op een soort reservebank gaan zitten. Gasten die ook niks anders hadden kunnen zeggen dan dat het altijd gieren was met Geer. En Geer zei bij het zien van elke nieuwe gast: „Oh wat leuk” en bevestigde vervolgens dat het inderdaad gieren was geweest. God, wat hebben ze gegierd met Geer. Alleen Goor was er niet. Goor heeft ook gegierd met Geer, maar de laatste tijd gieren Geer en Goor wat minder. Vandaar.

Omdat mijn vriend ook door de AVRO was uitverkoren werd ik gevraagd om langs te komen om iets moppigs uit het verleden op te lepelen, maar ik heb beleefd geweigerd. Vriendschap deel je thuis of in de kroeg en hoeft wat mij betreft niet publiekelijk. Mij werd gevraagd om het absoluut geheim te houden. Dat vond ik ingewikkeld. Waarom? Omdat ik weet dat mijn vriend kotst op dit soort programma’s en hij het mij eeuwig kwalijk zou nemen als hij later zou horen dat ik al weken wist dat hij aan zoiets verschrikkelijks mee zou moeten doen. Het zou het einde van de vriendschap betekenen. En dat wil ik absoluut niet. Mijn vriend is een toffe gozer. Wat moest ik doen? Hem bellen en zeggen dat hem iets vreselijk burgerlijks boven het hoofd hing? Je verpest het voor zo’n tragisch productieteam dat weken bezig is om een hele karavaan van mensen, aan wie je eigenlijk niet meer herinnerd wil worden, bij elkaar te trommelen. Maar de vriendschap staat toch boven alles?

Toen ik naar het programma met die Joling keek was ik zo blij dat het mijn vriend bespaard is gebleven. Het is in zijn geval heel per ongeluk uitgelekt en hij heeft alle plannen in de kiem gesmoord.

Zondag is Robert ten Brink aan de beurt en ik las in de Volkskrant van vrijdag een grappig stukje van een van de gasten, die ons een kijkje achter de schermen gunt. Deze gast vreest dat hij er door de tijdnood is uitgeknipt. Ik probeer me nu alvast een voorstelling te maken van een uur Robert ten Brink. Is een uur in dit geval niet wat lang? Volgens mij ben je in vijf minuten klaar. Zoveel vrienden kan die man toch niet hebben? Ik zag laatst op RTL 4 het programma Moment van de Waarheid en was totaal verbijsterd.

Zelden zulke ranzige televisie gezien. Mensen worden de meest intieme vragen gesteld en de leugendetector bepaalt of ze liegen. Sommigen verdedigen het programma en zeggen dat de kandidaten vrijwillig meedoen. Maar de kandidaten zijn randdebielen en volgens mij hebben we de maatschappelijke plicht die mensen tegen zichzelf te beschermen.

Als je zo’n programma presenteert dan deug je gewoon niet. Dan ben je een enge gluiperd. Een mensenhater pur sang! Ik ben zeer benieuwd wie zijn vrienden zijn. Wie durven op die bank te gaan zitten? En ik ben nog benieuwder naar alle smakelijke anekdotes. Gieren met Robert ten Brink. Dat moet dijenkletsende televisie opleveren!! Robert in de hoofdrol. Ik kan niet wachten.

Youp van ’t Hek