Een echte herenclub

De Florijn is een echte herenclub, al hadden ze ooit een penningmeester die zich niet als een heer gedroeg. Die ging er met de kas vandoor. Maar dat drama speelde zich af in de jaren zeventig. De huidige leden zijn bijna allemaal een kleine tien jaar lid. Ze hebben leidinggevende functies gehad in het bedrijfsleven en het openbaar bestuur. Nu zijn ze met pensioen.

Maar in vrijetijdskleding naar de club is er niet bij. De meesten dragen een jasje en ze hebben allemaal een stropdas om. Eens per maand treffen ze elkaar bij iemand thuis, ditmaal in Wassenaar.

„Zullen we gezien de volatiliteit van de beurs het bestuur machtigen om tussentijds te handelen?” vraagt voorzitter Bart.

Koos: „Kunnen we het bestuur ook op hun kop geven als ze de machtiging niet gebruiken? Tegenover elk recht staan plichten.”

Adrie: „Stel dat zo’n transactie verkeerd uitpakt. Dan krijgen we misschien onderling moeilijkheden.” Ben: „Dus je lijdt liever verlies dan dat we ruzie krijgen?”

Adrie: „Vergeet niet dat we een vriendenclub zijn.”

De leden stemmen tenslotte in met een ‘formule van enige souplesse’. Tussentijdse transacties zullen ze via e-mail onderling afstemmen. Bart informeert naar de privébeleggingen van de leden. „Ik heb een behoorlijke scheur in de jas gehaald”, zegt Adrie. „Ik ben de helft tot eenderde kwijt. Hoe zit dat bij jullie?”

„Ook slecht”, zegt Joachim. „Bos zal het merken aan de belastingopbrengsten in box 3.”

De leden betalen elke maand 50 euro. Zodra het clubvermogen omgerekend per lid hoger is dan 6.000 euro, wordt er 1.000 euro uitgekeerd. „Altijd leuk”, zegt Bart. „Bovendien wordt het instapbedrag voor nieuwe leden op die manier niet te hoog.” Vorig jaar keerde De Florijn twee keer uit, dit jaar zit dat er niet in.

Unaniem beslissen ze dat de aandelen Halliburton eruit moeten. „Dat wordt niets”, zegt Rudi, „Obama draait de boorconcessies van Bush terug.” Ze stemmen over nieuwe aankopen. BASF en ING halen het niet, Vopak en Royal Dutch wel. „KPN?” vraagt Ben. „Scheepbouwer zegt dat dat ondergewaardeerd is.” Rudi: „Ja, dat zou ik ook zeggen als ik CEO was en op een bonus hoopte.”

Om half tien sluit Bart de vergadering.

Wilma van Hoeflaken