Tennisgekke Argentijnen in de ban van 'Davismania'

Vandaag is in Mar del Plata de Davis-Cupfinale tussen Argentinië en Spanje begonnen. Het gastland is favoriet, nu Rafael Nadal – nummer 1 van de wereld – niet mee kan doen.

Koen Greven

In 1996 trad de Davis-Cupploeg van Argentinië voor het eerst aan in Mar del Plata. De modale tennissers Javier Frana en Hernán Gumy moesten voor een handjevol toeschouwers in de provinciestad tegen de tennisdwerg Bahama’s voorkomen dat het Zuid-Amerikaanse land naar de anonimiteit zou verdwijnen. Voor een dergelijk affiche werd de Buenos Aires Lawn Tennis Club – de gebruikelijke thuishaven van het Davis-Cupteam – als te chic beschouwd.

Twaalf jaar na dato is Mar del Plata de trotse stad waar de Argentijnen onder leiding van captain Alberto Mancini tegen Spanje voor het eerst de Davis Cup hopen te veroveren. De Buenos Aires Lawn Tennis Club liep de finale mis omdat topspelers David Nalbandian en Juan Martin Del Potro de Spanjaarden liever binnen op een hardcourtbaan bestrijden.

De bijna tienduizend plaatsen in het estadio Islas Malivinas (de Argentijnse benaming voor de Falklandeilanden) zijn al weken uitverkocht. Twintigduizend fans kunnen de partijen op grote schermen buiten volgen. Nalbandian begint vandaag tegen de Spaanse kopman David Ferrer. Daarna volgt het enkelspel tussen Del Potro en Feliciano Lopez. Morgen kan de ontmoeting na het dubbel tussen Acasuso/Calleri en Verdasco/Lopez al beslist zijn.

Del Potro was ten tijde van de ontmoeting met de Bahama’s in 1996 nog geen acht jaar oud. De anderen in de Argentijnse ploeg – Agustin Calleri, Nalbandian en José Acasuso – waren destijds niet meer dan talentvolle tieners. De Davis Cup was niet bepaald de trofee die bij de Argentijnen het meest tot de verbeelding sprak. Nu willen de Argentijnse profs niets liever dan de ‘slaschaal’ veroveren als teken dat ze een echte tennisgrootmacht zijn geworden.

Het Argentijnse tennis heeft de voorbije decennia veel hoogte- en dieptepunten gekend. Guillermo Vilas zette het land tussen 1973 en 1989 met 61 titels op de tenniskaart. Hij won onder meer één keer de US Open, twee keer de Australian Open en één keer Roland Garros. In 1980 won hij de officieuze wereldbeker. Een jaar later speelde hij met zijn landgenoot Clerc in de verloren finale van het Davis-Cuptoernooi tegen Amerika. In de jaren negentig hield Gabriela Sabatina de populariteit van tennis in Argentinië in stand.

Vanaf het jaar 2000 gaf een nieuwe generatie spelers, onder wie Nalbandian, Guillermo Coria, Gaston Gaudio, Guillermo Cañas, Juan Ignacio Chela en Mariano Puerta, het tennis een nieuwe glans. Hoogtepunt was de finale van Roland Garros in 2004 tussen Gaudio en Coria. Maar deze generatie profspelers zorgde ook voor dieptepunten. Cañas was in 2005 na Chela, Coria en Puerta de vierde grote tennisser op rij was die geschorst werd voor doping. Sindsdien werden de Argentijnen gezien als ‘de gebruikers’ van het profcircuit. Toen Nalbandian ook nog eens een vormcrisis kreeg, leek het Argentijnse tennis een forse stap terug te moeten doen.

In de aanloop naar de derde Davis-Cupfinale in de geschiedenis van Argentinië leek de formatie van Mancini net als in 1981 in de VS en in 2006 in Rusland de grote underdog tegen het Spanje van Rafael Nadal. Maar vanaf het moment dat de huidige nummer één van de wereld zich op 10 november met een knieblessure terugtrok, zijn de Argentijnen plots de grote favoriet. De Argentijnse tennisfans zullen alles doen om de Spanjaarden David Ferrer, Fernando Verdasco, Feliciano Lopez en Marcel Granollers uit hun spel te halen. Twee dagen nadat Diego Maradona zijn debuut maakte als bondcoach van de Argentijnse voetbalploeg is Argentinië in de ban van Davismania.

De twintigjarige Del Potro is de verrassende kopman en de nieuwe held van Argentinië. De lange, slungelachtige speler maakte dit jaar een sensationele opmars en begint vandaag als de nummer negen van de wereld aan het belangrijkste duel van zijn loopbaan. Ondanks een hardnekkige teenblessure heeft Delpo geen moment overwogen zich terug te trekken voor de eindstrijd. Hij zal met een verdovende spuit spelen; na de finale volgt een eventuele operatie.

Del Potro is zich ervan bewust dat de druk om te presteren voor eigen publiek enorm is. „Dit is een droom voor ons allemaal. Het is goed mogelijk dat er zenuwen opspelen. Daar moeten we zo goed mogelijk mee omgaan”, zei Del Potro deze week in de stad waar een Argentijnse Davis-Cupploeg met Frana en Gumy twaalf jaar geleden met 4-1 de Bahama’s versloeg.

Meer over de finale van het landentennis op www.daviscup.com