Gedoogbeleid softdrugs blijkt mislukt

joint_185983a.jpgHet coffeeshopbeleid wankelt. Hoe dat komt kan worden nagelezen in een nieuw rapport van twee criminologen. En een wetenschappelijk artikel uit 2006. Strekking: de coffeeshops hebben voor een grote markt gezorgd waar de zware georganiseerde criminaliteit het voor het zeggen heeft.

De nederwiethandelaar die binnen keurig pakjes van vijf gram binnen verkoopt, heeft buiten een toeleverancier die klaar staat met cocaïne, heroïne, XTC en hasj. Er is sprake van grootschalige en fijnmazige commercialisering die zoveel klanten trekt dat die met geen mogelijkheid meer is te stoppen. De zo ‘hoog geprezen scheiding van markten’ is in het ongerede geraakt.

Lees hier het recente rapport van de Nederlands-Vlaamse criminologen Fijnaut en de Ruyver in opdracht van de gemeente Maastricht. Hun conclusies zijn vooral organisatorisch van aard. De kracht zit in de analyse van de praktijk. Op bladzijde 86 en verder wordt het Nederlandse gedoogbeleid gekraakt. Zij onderschrijven de analyse van de Rotterdamse criminoloog Henk van de Bunt. Die schreef in februari 2006 al het artikel ‘Hoe stevig zijn de fundamenten van het cannabisbeleid?’ in Justitiële Verkenningen.

Ook dat is vernietigend over de resultaten van 30 jaar gedoogbeleid. Zo is destijds de winstgevendheid van de teelt en distributie van softdrugs totaal niet onderkend. Veel van de uitgangspunten en argumenten “van toen” zijn of achterhaald of onjuist gebleken. Klik op ‘volledige tekst en blader door naar bladzijde 20 tot en met 22. Daar staat zijn conclusie. De laatste zin: “Haalt de coffeeshop 2010? Ik denk het niet”.

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht.