Nogmaals het falen van de CIA

Body of Lies Regie: Ridley Scott. Met: Leonardo DiCaprio, Russell Crowe, Mark Strong, Golshifteh Farahani. In: 60 bioscopen. ***

Gelukkig maar voor Carice van Houten dat ze uit Body of Lies is geknipt. En het gekke is: je mist haar niet eens. Er is geen moment dat je denkt: waarom heeft geheim agent Leonardo DiCaprio eigenlijk geen echtgenote? Daar hoeft hij niet eens dat knullige, later toegevoegde zinnetje over zijn scheiding voor op te zeggen.

Geheim agenten zoals hij hebben nou eenmaal geen familieleven. Dat wil het cliché en dit is een film vol clichés. Als er de afgelopen jaren niet al ritsen betere films over de Amerikaanse bemoeienis in Irak en Afghanistan en het failliet van de CIA en andere overheidsdiensten waren gemaakt, had regisseur Ridley Scott (Gladiator, Black Hawk Down) nog met louter vakmanschap kunnen wegkomen. Actiefilms maken kan hij namelijk wel. Het probleem zit hem meer in verhalen vertellen. En net nu we het gevoel hebben dat films als Syriana, The Kingdom of In the Valley of Elah zo’n beetje alles hebben verteld over de ‘war on terror’, doet Scott het met Body of Lies nog eens dunnetjes over. Links, rechts, pacifistisch, patriottisch, alle perspectieven zijn aan bod gekomen en met Body of Lies kun je nog eens alle kanten op.

DiCaprio is Ferris, de man op de grond, Russell Crowe de met zijn mobiele telefoon verkleefde marionettenspeler. Ze moeten een dealtje zien te sluiten met de baas van de Jordaanse inlichtingendienst De wereld is een cybernetisch superlandschap, bekeken door bewakingscamera’s en satellieten.

Ridley Scott doet alsof hij reuze begaan is met de wereld, maar manipuleert ondertussen de toeschouwer behendig langs een desoriënterende flitslichtmontage met veel rookgordijnen over de legitimiteit van paranoia en eigenrichting. Terror porn heet dit nieuwe genre inmiddels treffend.