En zo klinkt Tommy door Di-Rect

Muziektheater

Di-Rect doet Tommy. Tournee t/m 10/4. di-rect-tommy.nl

„Kijk mij, grijp mij, kus mij, leid mij!”, zingt Tim Akkerman, de lead-vocalist van de Haagse popgroep Di-Rect – en de intensiteit in zijn stem doet nauwelijks onder voor die van Roger Daltrey van The Who die in 1969 het „see me, feel me”-thema zong uit de destijds als rockopera gepresenteerde songcyclus Tommy.

Het schematische verhaaltje over de ogenschijnlijk apathische jongen die desondanks uitgroeit tot idool, vervat in stevig uit de kluiten gewassen rocknummers, is terug. Voor het eerst in het Nederlands, deels geënsceneerd en gekostumeerd.

Di-Rect speelt in deze show een glansrol. Niet alleen door de manier waarop Akkerman het drama in zijn voordracht laat doorklinken, maar vooral ook door de beweeglijke Spike van Zoest die zijn gitaar naar het voorbeeld van Pete Townshend bespeelt met een molenwiekende rechterarm, en door de Keith Moon-furie van drummer Jamie Westland. Vocaal wordt de groep bovendien versterkt door Caroline Best en Marcel Veenendaal die de diverse bijfiguren een stem met veel spierkracht geven.

De enscenering van regisseur Jos Thie is volstrekt functioneel: de bewegingen die het verhaal illustreren, staan nooit in de weg van het rockconcert dat Tommy óók is.

Jan Rot is een muzikaal vertaler met een scherp oor voor de kleur van de klinkers. „Tommy geef een teken”, is even effectief als „Tommy can you hear me” uit het origineel. Pinball Wizard werd Koning Flipper, de Acid Queen kreeg de goedgevonden naam Pillemien en evil uncle Ernie heet hier „enge ome Henny”.

Verder gaan helaas ook veel vertaalvondsten in de Who-herrie verloren. Dit is nu eenmaal muziek die luidkeels gespeeld moet worden, en dat doet Di-Rect met alle vereiste verve.

Henk van Gelder