Broodje De Buren

Stel, je fietst door de Amsterdamse Sarphatistraat. Het is kwart over twaalf, je zou wel iets lusten. Hee, daar zit een lunch-tentje. De Buren. Dat ziet er vrolijk uit. Je stapt binnen, gaat zitten aan een van de tafeltjes gedekt met boerenbonte zeiltjes, of op een van de al even kleurige bankjes langs de muur.

Je bestudeert het schoolbord met het menu. Broodje VJ – pesto, zalm en mozzarella. Broodje bouwvakker – ossenworst, ei en kappertjes. Broodje Gerry – geitenkaas, honing en pijnboompitten. Je bestelt een cappuccino, een smoothie en een broodje De Buren bij een aardige jongeman met een jaloersmakende bos krullen. „Zonder pancetta graag”, zeg je erbij.

Wachtend op de bestelling bestudeer je een van de folders op tafel: ‘Eetwinkel De Buren is het nieuwste werkervaringsproject van De Waterheuvel. En: ‘De Waterheuvel is een Amsterdamse stichting die zich bezig houdt met arbeidsrehabilitatie en dagbesteding voor mensen met een psychiatrische achtergrond.’ Je kijkt nog eens om je heen. Er staan opvallend veel mensen in de keuken. Maar verder? Niks van gemerkt.

Even later wordt je broodje gebracht. Naast kip, avocado, sla en rode uien liggen er pontificaal zes plakken pancetta op. De krullenbol grijnst breeduit. „Zonder pancetta, toch?” Jij schiet ook in de lach. Altijd leuk wanneer iemand lol heeft in zijn werk.

Thijs, want zo heet de jongeman, houdt wel van dit soort geintjes. Het contact met zijn klanten doet hem goed. Vroeger was hij hovenier. Vond-ie ook niet vervelend, met plantjes werken. Maar toen ging het mis. Zware psychoses, jarenlange ellende. Om weer een beetje regelmaat in zijn leven te krijgen, ging hij taarten bakken bij het cateringbedrijf van Stichting De Waterheuvel. Het ging steeds beter met hem en nu is Thijs doorgestroomd naar De Buren (letterlijk naast De Waterheuvel). Psychiatrische problemen of niet, hij gaat iets van zijn leven maken.

Zijn collega Gerry denkt er net zo over. Zij werkt drie keer per week vier uurtjes bij De Buren en ook zij is ervan opgeknapt. Ze mag altijd afbellen als ze zich niet goed voelt, maar vaak gaat ze op zulke momenten juist liever werken. Klepperen – het uitserveren van de broodjes – vindt ze het leukst. En dat er een broodje naar haar is genoemd. Dat ook natuurlijk.

Broodje de Buren (uit het boek ‘Passie voor Koken’, te koop via www.deomslag.nl/passievoorkoken):

Bestrooi voor 1 persoon 100 gram kipfilet met zout en peper en braad de kip in ongeveer 8 minuten goudgeel. Leg 2 plakjes pancetta 5 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden. Meng een half, fijngesneden teentje knoflook door 1 eetlepel (liefst zelfgemaakte) mayonaise. Snijd een Italiaanse bol open en leg er twee blaadjes gewassen ijsbergsla op. Beleg achtereenvolgens met de in plakjes gesneden kipfilet, de knoflookmayo, 2 zongedroogde tomaatjes, 2 schijven rode ui, een in plakjes gesneden groene olijf, en een kwart van een avocado, eveneens in plakjes gesneden. Leg de pancetta erbovenop en bestrooi met een theelepel fijngehakte peterselie.

Eetwinkel De Buren, Sarphatistraat 45, Amsterdam, www.eetwinkeldeburen.nl (ook voor catering).