Bonus inleveren is culturele revolutie

Wall Street ondergaat een cultuurschok. De jongste verandering betreft de vergoedingen. De zeven topfunctionarissen van Goldman Sachs hebben ervoor gekozen af te zien van hun bonussen voor 2008, en zullen louter hun basissalaris van 600.000 dollar ontvangen. Vorig jaar nam de topvier – inclusief uitvoerend directeur Lloyd Blankfein – gezamenlijk nog 271 miljoen dollar mee naar huis.

Voor Europeanen is hier niets nieuws onder de zon. De tien hoogste managers van Deutsche Bank en de twaalf leden van het uitvoerend bestuur van UBS hebben dit jaar ook afgezien van hun bonussen. Een van de vroegere topmannen van UBS heeft zelfs de 12 miljoen Zwitserse frank (10,1 miljoen dollar) afgestaan waarop hij wettelijk recht had.

Maar het is één ding voor een bank uit Duitsland of Zwitserland om te wijken voor sociaal-democratische salarisjaloezie, en iets heel anders voor een instelling met een ingebakken partnerschapsmentaliteit uit Manhattan om hetzelfde te doen.

De bazen van Goldman hebben de juiste keuze gemaakt, al was het maar om de volksstammen te verzoenen die te hoop zijn gelopen tegen de buitensporige vergoedingen voor bankiers. Het is onmiskenbaar dat hun aantal groeit.

Wetgevers in de staat New York en het Amerikaanse Congres hebben geëist dat gedetailleerde informatie over de salarissen – met naam en toenaam – wordt geopenbaard, zowel voor het verleden als voor de huidige tijd.

Grootverdieners uit Wall Street, die nog niet zijn overtuigd door de aandeelhouderswaarde die zij hebben vernietigd, zouden er door de gezamenlijke invloed van de protesten en het voorbeeld van Goldman Sachs toe moeten worden aangezet hun bonussen te laten varen.

Het hoeft geen pijnlijke beslissing te zijn. De elites van Goldman Sachs en andere financiële instellingen hebben hun zakken kunnen vullen met eerdere bonussen. Door nu berouw te tonen hopen zij waarschijnlijk hun toekomstige bonussen te kunnen veiligstellen – en dat niet alleen voor henzelf. Goldman heeft dit jaar tot nu toe 11,4 miljard dollar voor salarissen opzijgelegd – 32 procent minder dan een jaar geleden – ondanks een daling van de aandelenkoers met 67 procent.

Maar de traditionele bonusstructuur, waarbij de bankiers eigenlijk altijd aan het langste eind trekken, lijkt anachronistischer dan ooit. Ook in dit opzicht lijkt Europa het voortouw te nemen. In Engeland voeren de toezichthouders de druk op door te hameren op een betere verhouding tussen de vergoedingen en de risico’s en resultaten. Bovendien heeft UBS zojuist bekendgemaakt dat ieder jaar tweederde van de bonussen in reserve zal worden gehouden en niet zal worden uitgekeerd als de resultaten in de toekomst tegenvallen. Zulke stappen komen dichterbij de culturele revolutie die de bankvergoedingen werkelijk nodig hebben.

Jeffrey Goldfarb