Stripboekadel en soldaten in onderbroek

Opera La fille du régiment van G. Donizetti. Limburgs Symf. Orkest o.l.v. S. Veselka. Regie: Bruno Berger Gorski. Gezien: 14/11 Theater a/h Vrijthof, Maastricht. Tour t/m 9/12; www.operazuid.nl.

***

Als er Olympische Spelen voor de stem zouden bestaan, was Donizetti’s opera La fille du régiment een vast programmaonderdeel. Marathon: de zware rol van regimentsdochter Marie. Hordeloop: de aria Ah, mes amis van haar boertige minnaar Tonio, met een historisch berucht rijtje van negen hoge ‘c’-s.

Die twee rollen, in combinatie met een vederlicht libretto naar voorspelbaar Rags to Riches-model, maken La fille du régiment tot een weinig opgevoerde opera, die volgens raadpleegbare annalen al negentig jaar niet meer in Nederland te beluisteren was. Des te opmerkelijker is het daarom dat het werk nu wordt opgevoerd door Opera Zuid. Sinds het aantreden van artistiek leider Miranda van Kralingen in 2004 brengt Opera Zuid toegankelijk repertoire, waarin jonge zangers kansen krijgen. Dat pakt wisselend uit, en dat geldt ook voor deze La fille du régiment .

De première werd vrijdagavond gemarkeerd door een groepje tamboer-majoors op het bordes voor het Theater aan het Vrijthof, waarvan het geroffel imponerend over het stille plein kaatste. En inderdaad: het ís bijzonder deze opera met zijn aansprekende mannenkoren en vurige orkestpartij eindelijk eens live te horen. Aan die sensatie draagt het Limburgs Symfonie Orkest bij met temperamentvol en enthousiasmerend spel. Soms pookte dirigent Stefan Veselka zijn troepen zelfs zo enthousiast op dat orkest en solisten even uit de pas liepen.

Het verhaaltje is maximaal laagdrempelig. Marie, als one of the guys in het leger opgegroeid tot vrije meid met tuinbroek en klopboor, wordt ontdekt door haar aristocratische bio-moeder. Ze verlooft zich op stand maar daalt toch weer af naar de ware adel: de echte liefde.

De rollen van Tonio en Marie zijn beide in handen van roldebutanten. Dat is een dappere keuze, die pleit voor Van Kralingens koers en oor. Sopraan Annemarie Kremer, eerder al een ontdekking in de titelrol van Dvoráks Rusalka , houdt zich wonderwel staande als Marie. Ondanks de karikaturale regie van Bruno Berger Gorski blijft zij innemend en geloofwaardig, en vocaal biedt haar Marie zowel de nodige kracht (en dat is véél) als zachtere tinten.

Berger Gorski probeert La fille du regiment verteerbaar te maken door de handeling extra fel aan te zetten. Zijn regie biedt aardige vondsten, maar slaat soms door in de camp-factor en biedt weinig reliëf. De soldaten klossen rond in onderbroek, Tonio is een Beierse bierboer in knickerbocker en moeder Markiezin – barse stem, hoog decolleté – stripboekadel. Wél goed gevonden is de entree van Tonio. In het libretto komt hij met zijn liefde voor Marie nogal uit de lucht vallen, hier gebeurt dat letterlijk. Todd Wilander heeft een prettig timbre waarmee hij over alle hoge ‘c’s nèt niet struikelt. Vrij of krachtig klinkt zijn Ah, mes amis niet. Maar hem zich juist in deze scène te laten omkleden, dat is ook wel pure regisseurswreedheid.