Retour Den Haag-Brussel

Pleidooi voor seks in het parlement

De verbale variatie waarin oppositiepartijen D66, VVD en GroenLinks hun weerzin tegen het twee jaar oude departement voor Jeugd en Gezin gieten, is doorgaans vrij beperkt. „Betutteling”, dat woord is voor de oppositie meestal genoeg om het misprijzen te uiten, al wil de VVD ook nog wel eens spreken van „de illusie van de overheid als geluksmachine”.

Zo’n woord als betutteling wordt sleets, moet het jonge Kamerlid Tofik Dibi (GroenLinks) hebben gedacht. In het debat over de begroting van minister André Rouvoet (ChristenUnie), afgelopen week, ging hij een paar stappen verder. Hij klaagde niet over bemoeizucht, maar noemde het voorstel van de minister om een „breed maatschappelijk debat” te voeren over de losgeslagen seksuele moraal onder de jeugd, „verrassend slap”. Wat echt nodig is, zei Dibi, is niet minder dan een „tweede seksuele revolutie”. Vervolgens vroeg hij de minister te erkennen dat seks „fijn” is.

Rouvoet wilde dat niet bevestigen. Hij benadrukte dat het hem over uitwassen ging; dat seks ook fijn kan zijn, mocht Dibi voor eigen rekening nemen. En dat deed hij. Sterker, seks is niet alleen „fijn”, zei het Kamerlid, maar ook „lekker, goed voor de huid, goed voor de botten, goed voor de spieren, goed voor het humeur en ga zo maar door”. Volgens Kamerlid Mirjam Sterk (CDA) was dat allemaal bekend. Maar de minister? Die gaf geen krimp. (PvO)

Campagne tegen eigen PvdA’ers

De voorbereiding was fantastisch. Buiten op de Vismarkt in Groningen hadden zijn volgelingen zoveel mogelijk bezoekers van de Sinterklaasoptocht voorzien van een folder met zijn glimlachende gezicht. Binnen was zijn portret ook niet te ontwijken: het pronkte op T-shirts van een klein legertje vrolijke jonge PvdA’ers. Jacques Monasch was er klaar voor: het eerste debat tussen de vier PvdA’ers die lijsttrekker willen worden bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2009. Toen hij zich mocht voorstellen, wees hij vol trots naar zijn vrijwilligers. Kijk eens hoeveel energie en enthousiasme! Het voelde voor Monasch alsof hij een thuiswedstrijd mocht spelen, zei hij. Hij had tenslotte ooit in Groningen gestudeerd.

Dat gevoel moet hem snel verlaten hebben. Zijn pogingen om zich te onderscheiden van de andere kandidaten kregen een gemengde respons van het publiek. Zijn eigen troepen juichten, de rest van de zaal jouwde hem uit. Vooral de aanvallen op Europarlementariër Thijs Berman pakten verkeerd uit. Berman werd, als applaus een graadmeter is, in de ogen van het publiek steeds sympathieker.

Het is voorzichtig campagnevoeren als je tegen partijgenoten strijdt. Voor Hannah Belliot, voormalig wethouder in Amsterdam, en Kris Douma, ex-Kamerlid, was het moeilijk aandacht voor zichzelf op te eisen. (DS)

CDA wil vooral stabiel waterschap

De waterschapsverkiezingen die deze weken plaatsvinden, zijn nauwelijks populair te noemen. De vorige keer, in 2004, nam maar 23 procent van de kiesgerechtigden de moeite een stem uit te brengen. Dit jaar mogen er ook politieke partijen aan meedoen. Ze proberen uit alle macht uit te leggen waarom het zo belangrijk is dat mensen stemmen. Want het waterschap doet belangrijke dingen en dan is het je burgerplicht daarover mee te praten. Het CDA, dat 100.000 euro aan de campagne besteedt, hoopt overal de grootste partij te worden.

Voor wie geen idee heeft op wie hij dan moet stemmen, is er zelfs een kieskompas. Een van de vragen die de zoekende kiezer moet beantwoorden, is of de dijkgraaf (de burgemeester van het waterschap) rechtstreeks gekozen moet kunnen worden.

Wat vindt het CDA daar eigenlijk van? Wie een beetje doorklikt op de site van Kieskompas, komt bij het antwoord. Niet doen! Want: „Bij waterschappen spelen vele belangen en gaat het om veel geld. Het is nuttig dat een stabiele factor boven de partijen hierin kan begeleiden.” Dus, voor als u het CDA nog niet begreep: kiezen is belangrijk. Maar als het écht om belangen en geld gaat, kan de kiezer beter wat minder invloed hebben. Voor je het weet dreigt instabiliteit. (DS)

Bijdragen: Pieter van Os en Derk Stokmans