Column

Meelijden

Een rare week. De Toppers uit elkaar. Gerard heeft er de brui aan gegeven en een zekere Jeroen gaat hem vervangen. Jeroen is blij, Gerard is op vakantie, Gordon is nog steeds lichtelijk verbolgen en René is opgelucht dat hij niet echt in de bijstand belandt. Mijn vaste lezers zullen nu denken: Wat is dit voor gekakel? Waar gaat het over? Kijkt Youp tegenwoordig Shownieuws? Nee, hoor. Het was allemaal op het NOS-journaal. Zonder blikken of blozen las de dienstdoende nieuwslezer het bericht voor. Sterker nog: ze hadden er een itempje van gemaakt. En het was het tweede punt in het journaal! Daarna hadden we het pas over de kredietcrisis, de recessie en de wanhopige rijen vluchtelingen in Congo. Opeens kreeg ik een zacht medelijden met ons hele land.

Niet lang daarvoor had ik bij Pauw & Witteman twee oude mannen zien ruziën over een of ander succesvol verborgen cameraprogramma. Banana Split voor beginnende criminelen. Bij SBS uiteraard. Om de twee regels viel het woord awareness. Bewustzijn dus. Maar waarom Peter en Freek steeds awareness zeiden was me een volkomen raadsel. Peter bedoelde het ironisch omdat Freek er mee was begonnen. Het gesprek ging verder gewoon in het Nederlands. Op een gegeven moment kon Freek, de oudste van de twee, Steve Brown niet meer van Sam Klepper onderscheiden. Paar dagen later zag ik zijn naam boven een advertentie over de ziekte van Alzheimer prijken. Hij steunt het onderzoek. Ook toen maakte een zacht medelijden zich van mij meester.

Dat had ik al veel langer met Ella, de probleemwijk van ons kabinet. Iemand moest de stekker uit de beademing trekken. Wie het uiteindelijk gedaan heeft? Ik weet het niet. Wouter? Mariëtte? Of was zij te veel van slag door het overlijden van de heer Harmsen uit GTST? Maar het is goed dat het gebeurd is. Het kon echt niet meer. Iemand wees me onlangs op een filmpje waarin ze door een zekere Rutger van Geen Stijl werd gevolgd. Onthutsend. Die jongen deed niks anders dan haar een normale journalistieke vraag over haar spindoctor stellen. Haar optreden was voer voor psychiaters. Toen dacht ik al: waarom wordt die vrouw niet uit haar lijden verlost? Laat haar stoppen met het aandoenlijke gehannes op een verzonnen ministerie. Ze moeten trouwens niet alleen de minister wegsturen, maar het hele ministerie opheffen. Net als dat christelijke gezinsdingetje van Rouvoet.

In de zaak Mark Rutte en Arend Jan Boekestijn weet ik niet met wie ik het meest medelijden moet hebben. Arend Jan vindt dat zijn VVD de afgelopen tijd alles fout heeft gedaan en dat Mark geen ideeën heeft. Hij noemt dat schokkend. Ik denk dat hij gelijk heeft. Mark heeft inderdaad geen ideeën en het gaat bij die partij bijna nog fouter dan bij de sociaal-democraten. Hij zei het na een uitzending tegen de onvermijdelijke Maarten van Rossem en wist niet dat ze gevolgd werden door een camera van Eén Vandaag. De camera was achter hem. Maar als ik hem was, was ik blij geweest dat het gebeurd was. Heerlijk om de waarheid een keer hardop te zeggen. Maar wat gebeurt er? Hij wordt door Mark op het liberale matje geroepen, die vervolgens verklaart dat Boekestijn diep door het stof is gegaan en zijn excuses heeft aangeboden. Waarvoor? Meende hij het niet? Vindt hij Mark nu wel een man met ideeën? Heeft de VVD alles wel goed gedaan? Ik zou zeggen: een goed begin van een nieuwe episode. Maar niks hoor. Glas, plas en alles bleef zoals het was.

En postuum meelij met Juliana, de Sylvia Millecam van de jaren vijftig. Zij ging in zee met een toenmalige Jomanda, waar Bernhard bijna zijn vriendjes van het voormalige verzet op af had gestuurd. De handgranaten waren al uit de doos gehaald. Dat Bernhard hier achter zat, is niet bewezen. Dat is mijn interpretatie en ik weet dat ik als altijd gelijk heb.

Net als ik vind dat het boek van Fasseur een hele dikke Privé en Story tegelijk is.

Youp van ’t Hek