(Wouter) Bos heeft heel wat uit te leggen

Het hoge woord moest er maar meteen uit. Toen mijn vrouw gisteravond thuiskwam, zei ik kort en vlak: „De PvdA gooit Ella Vogelaar eruit.”

Ik had Vogelaar in het Journaal horen zeggen dat ze gezellig ging klaverjassen, of zoiets, met hoge partijgenoten – dan weet je dat er in linkse kringen bloed gaat vloeien.

„Dat zal Bos bezuren”, zei mijn vrouw, een weliswaar trouw, maar allengs kritischer wordend lid van de PvdA. Als zij ‘Bos’ zegt in plaats van ‘Wouter’ is dat doorgaans een ongunstig teken voor de PvdA-leider.

„Hoezo?”

„Hij heeft die vrouw van meet af aan laten barsten. Ze werd voortdurend belaagd, door onwillige woningbouwcorporaties, door proleten in de media en proleten in het parlement – en nooit stak hij een poot voor haar uit. Dat neem ik hem ernstig kwalijk. Bos heeft heel wat uit te leggen. Hij capituleert voor extreem-rechts, voor Wilders, die die vrouw ‘knettergek’ durfde te noemen.”

Daar kon (Wouter) Bos het even mee doen. Een uurtje later zagen we Vogelaar aangedaan de voor haar fatale ontwikkelingen toelichten. „Ik heb met haar te doen”, zei mijn vrouw toen alles voorbij was.

„Maar ze wás communicatief niet al te sterk”, probeerde ik voor Bos nog te redden wat er te redden viel.

„Als dát het criterium is, dan moet Bos zich eens afvragen of Mariëtte Hamer, haar voorganger Tichelaar, minister Cramer en voorzitter Ploumen het er soms beter afbrengen. Wie was de talentscout die met deze mensen aan kwam zetten. Bos toch zelf?”

Omdat ik de functie van onbezoldigd advocaat van de PvdA-leider nooit geambieerd heb, deed ik er maar het zwijgen toe. Ik zette Pauw & Witteman aan. Daar – van de VARA moet je het als sociaal-democraat maar hebben – hadden ze bedacht dat Oudkerk en Verdonk de geschiktste kenners waren om dit politieke drama te verklaren. Het scheelde weinig of deze twee politieke verschoppelingen waren elkaar triomfantelijk om de hals gevlogen. Oudkerk had het immers zes jaar geleden al gezegd: „Kut-Marokkaantjes.” En Verdonk vier jaar geleden! En nu kregen ze alsnog gelijk van de PvdA!

„Heeft Bos nu zijn zin?” zei mijn vrouw en ze verwijderde zich van de tv.

„Je zult je verlies moeten nemen”, zei ik.

Ik begon te vertellen over de PvdA-bijeenkomst in Amsterdam die ik ’s maandags had bijgewoond. Bos maakte toen een zelfverzekerde indruk, achteraf besefte ik dat hij vooral opgelucht moet zijn geweest. De kogel was door de kerk, Vogelaar werd weggestuurd. Haar naam viel de hele avond niet. Wél beklemtoonde Bos dat de toon van het integratiedebat niet ter zake deed, mocht een ambulancebroeder uitvoerig kankeren op de kut-Marokkaantjes en kon neoconservatieve hoofdgast Eddy Terstall Pechtold (en niet Wilders) kritiseren. Ik vertelde mijn vrouw maar niet dat Bos nog snel even tegen Terstall zei: „Eddy, ik hou van je.”

Terwijl we in bed stapten, vroeg ik nog stokerig: „Je blijft toch wel lid?”

„Laten we even afwachten of Bos nu ook Cohen, geestverwant van Vogelaar, gaat aanpakken”, zei ze, „maar ik denk niet dat hij dát durft.”

Toen deed ze het licht uit.