Lelystad

Is Lelystad een mislukking? Als we afgaan op Arnoud Veilbrief (Boeken, 17.10.2008) wél. Ook concludeert hij op basis van het boek Lelystad van Joris van Casteren dat Lelystad een ‘sociale nachtmerrie is, een openbare inrichting’. Hij neemt de inhoud van het boek klakkeloos voor waar aan. Een recensent moet beseffen welk effect zijn woorden hebben als ze in de krant staan. En dan komt de nageprate uitspraak dat Lelystad misschien wel de grootste Nederlandse mislukking van de afgelopen eeuw is heel hard aan!

Zo’n uitspraak berokkent schade aan Lelystad. Aan de inwoners vooral. Die staan er gekleurd op. Alsof zijzelf mislukkelingen zijn. Uit ervaring kunnen wij zeggen dat het beeld dat Van Casteren oproept over Lelystedelingen zeer vertekend is, of wellicht zelfs alleen de waarheid van de auteur zelf.

Veilbrief heeft zich uitgesloofd om in zijn bronverantwoording alle berichten over moord, doodslag en vandalisme in Lelystad te vermelden. Dat moet de geloofwaardigheid van het boek versterken. Echter, het zegt niets over Lelystad, maar alles over de schrijver zelf.

Het negatieve beeld dat Veilbrief in navolging van Van Casteren neerzet stoot ook potentiële nieuwe inwoners af. Dat is desastreus. Lelystad heeft nieuwe inwoners nodig om de voorzieningen op peil te houden, om verbeteringen door te voeren, om levensvatbaar te blijven.

Lelystad verdient meer populariteit. Je kunt hier prachtig wonen. Landelijk haast, met bos en water binnen handbereik. Je kunt er – dankzij het unieke verkeerssysteem met geheel van de autowegen gescheiden fietspaden – heerlijke fietstochten maken. Geen wonder dat Lelystad derde geworden is bij de wedstrijd Entente Florale 2008, voor de stad met het meeste en mooiste groen! We nodigen Arnoud Veilbrief uit om het geheim van onze groene, waterrijke stad te komen ontdekken.