Slingerende sleutels kopiëren

Je kunt je sleutels geen moment meer uit het oog verliezen. Voor je het weet zijn ze gekiekt en worden ze gekopieerd.

Het is vanaf nu erg onverstandig uw sleutels bloot te geven. Leg ze bijvoorbeeld niet op een tafeltje op een terras. Levensgevaarlijk. Hou ze in uw zak.

Iemand zou uw sleutels kunnen fotograferen en op basis daarvan namaken, terwijl u zelf van niets weet. De boef kan achter uw adres komen door u onopvallend te volgen en kan later uw huis leeghalen. Zonder braak, dus de schade is niet gedekt.

Begin dit jaar wist Alex Halderman, een computergeleerde van de universiteit van Princeton, een werkende sleutel te maken op basis van een afbeelding. Het betrof de sleutel voor de stemcomputers van het merk Diebold. Net als bij de Nederlandse Nedap-stemcomputers hebben alle stemcomputers van een bepaald type dezelfde sleutel. En van deze sleutel bleek Diebold zelf op zijn website een mooie foto aan te bieden… Halderman kocht blanco sleutels, nam een vijl en maakte de sleutel op de foto in drievoud na. Twee van de drie bleken te werken.

Drie computerwetenschappers aan de universiteit van Californië in San Diego presenteren nu een algemene versie van deze stunt, toegepast op cilindersloten. Foto’s, hebben ze bedacht, maken we op straat. Daarnaast gebruiken ze de eigenschap van moderne sleutels dat de kartelrand in feite een code weergeeft. Het aantal mogelijkheden is dus beperkt. Dit heeft een dubbel voordeel. Ten eerste hoef je geen handmatige ‘analoge’ kopie te maken. Een commerciële sleutelsnijmachine snijdt op basis van een ingevoerde code direct een perfecte sleutel. Nog een voordeel is dat als de gekozen code niet de juiste blijkt een beperkt aantal alternatieven kan worden geprobeerd met grote kans op succes.

De drie hebben software geschreven die de foto’s aanpast wanneer de sleutel perspectivisch vertekend in beeld staat. Daarmee lukt het verrassend goed de codes te herkennen van in het wild gefotografeerde sleutels. Foto’s die van dichtbij met een gsm zijn gemaakt geven in ongeveer de helft van de gevallen meteen de goede code. Alternatieve codes proberen levert binnen vier pogingen succes op.

De drie zijn ook de straat opgegaan met een sterke telelens, in een ensemble van 2.000 dollar aan fotografische apparatuur – niet te veel gezien de potentiële opbrengst. Daarmee kon op afstanden van 10, 20 en 30 meter een vergelijkbaar resultaat worden geboekt. Zelfs op 70 meter afstand lukte het een sleutel te herkennen – al waren veertig foto’s nodig om één scherpe te krijgen.

Wat nu? De onderzoekers stellen onder andere voor sleutels te maken van doorzichtig materiaal. Of sleutels op basis van chips. Uiteraard kunnen de laatste ook worden gekopieerd, maar het zijn net weer andere onderzoekers die daar verstand van hebben.