Optimaal leefniveau

Vorige week heeft de stadsdeelraad van Redbridge, Londen, besloten dat rokers geen pleegouders kunnen worden. Liever iets langer in de onhoudbare situatie thuis, dan dat je een tijdje op adem mag komen bij Uncle Bob en Auntie Nellie, die nog wel eens de Marlboro Mediums tevoorschijn willen halen. Op adem komen kan namelijk niet, als je van school komt, een spelletje speelt, macaroni eet en naar bed gaat onder een rookgordijn! Duh!

Volgens Steve Ryan, een Britse arts die zich inzet voor het recht op een rookvrije jeugd, moeten ouders altijd een jas aandoen als ze buiten gaan roken. „Rook op je kleren is ook een risico.” Redbridge Council belooft dat „met bestaande pleegouders het rookgedrag tijdens de visites besproken zal worden”.

In Nederland heeft de kindermissie het kinddossier, waarin behalve rookgedrag en jeugdtrauma’s van de ouders ook gekeken wordt naar de opvoedingsstijl: ‘autoritair’ is het tegenovergestelde van ‘competent’. De beoordelaar mag eveneens aanvinken of de ‘normen en waarden’ van de opvoeders in overeenstemming zijn met de ‘dominante cultuur’. Dit goedbedoelde beschermingsdenken probeert een ja-nee-schema te maken van een ongelofelijk ingewikkeld proces. Want wat moet je met kinderen die niet zo van knuffelen houden? Of ouders die knuffelen met rook op hun kleren? Ouders mogen niet autoritair zijn, de Glen Mills-school wel. Kinderen verdienen ‘maatwerk’, maar er zijn zoveel variabelen, dat het ‘optimale leefniveau’ wel een ‘stevige uitdaging’ wordt.

In ons land is het serieus beschermen van kinderen eigenlijk onmogelijk. Ouders hebben de vrijheid om hun kinderen met hun levenshouding te indoctrineren, en mogen daar zelfs een passende school bij uitkiezen. De permanente schade die religieuze orthodoxie kan toebrengen aan de geestelijke gezondheid van het kwetsbare kind is ruimschoots gedocumenteerd in de naoorlogse Nederlandse literatuur. En een zieke geest maakt een ziek lichaam. Het doorgedraaide ‘grefo-calvinisme’ is dus uiteindelijk via ziektekosten en arbeidsongeschiktheidsuitkeringen op de maatschappij (lees: de belastingbetaler) verhaald. Waarom heeft nog niemand een schadeclaim ingediend?

Merel Boers