Charles den Tex, misdaadverslaggever

Zondagmiddag was ik op een verjaardag waar de naam Joran van der Sloot niet één keer viel. Dat was negen maanden geleden wel anders, voorafgaand aan de eerste undercoverreportage van Peter R. de Vries, misdaadverslaggever (SBS 6) met Joran in de hoofdrol.

Opnieuw probeerde De Vries zo veel mogelijk voorpubliciteit te genereren door essentiële informatie uit het gisteravond uitgezonden programma een paar dagen eerder prijs te geven. Maar dit keer hapten niet alle media even gretig. De Telegraaf en Het Parool openden vrijdag hun voorpagina’s met de primeur dat de 21-jarige ex-verdachte van betrokkenheid bij de dood van Natalee Holloway op een Arubaans strand, opnieuw in de val was gelopen en zichzelf bloot had gegeven, nu als potentieel vrouwenhandelaar in Thailand. Deze krant liet de aankondiging van het media-evenement echter over aan Youp van ’t Hek en Fokke & Sukke. Ook het NOS Journaal paste, in tegenstelling tot Netwerk en Pauw & Witteman.

In dat laatste programma zat De Vries vrijdag aan tafel met onder anderen cabaretier Freek de Jonge. Die liet zich verleiden tot een slecht onderbouwde, emotionele aanval op het programma, dat hij bij voorbaat weerzinwekkend noemde. Daar kon De Vries, zeer gepikeerd, makkelijk de vloer mee aanvegen, zeker toen De Jonge hem een lafaard noemde en de misdaadbaronnen Sem Klepper en Stanley Brouwn door elkaar haalde.

Gebrek aan moed of feitenkennis kun je Peter R. de Vries namelijk moeilijk verwijten. Het probleem is eerder dat we een beetje zijn uitgekeken op een mies gozertje dat zich keer op keer laat provoceren tot het etaleren van zijn knullige criminele ambities voor de verborgen camera van de rechtschapen volkstribuun.

In tegenstelling tot wat de voorpubliciteit beloofde was de aflevering van zondag niet meer dan een follow-up van de voorbankgesprekken van februari. De Vries beantwoordde daarin drie veel gestelde vragen. Hoe weten we dat Joran over de verdwijning van Natalee Holloway de waarheid sprak? Wat doet justitie op Aruba met de zaak? En waar is Joran nu en wat doet hij daar?

De eerste twee antwoorden waren interessant, voor wie nog steeds geïnteresseerd is in de toedracht van de verdwijning van een Amerikaanse tiener. Drie hoogleraren psychologie (Koppen, De Ruiter en Merckelbach) betoogden overtuigend dat de televisiebekentenis van Joran authentiek moest zijn. Een vriendin van Joran, gepresenteerd als Celes, wierp nieuw licht op de mogelijke betrokkenheid van Jorans vader, voormalig rechter in opleiding Paul van der Sloot. Ze was ervan overtuigd dat die zijn zoon had gecoacht om andere namen te noemen, teneinde te verhullen wie werkelijk had geholpen het lijk te verdonkeremanen. Joran zou haar hebben gezegd dat hij in noodsituaties altijd zijn vader belde.

De nieuwe infiltrant, die samen met een medewerker van De Vries Joran in Bangkok uitlokte om seksslavinnen te leveren aan Nederlandse bordelen en ramen, was vooral een character witness. Alsof we niet weten dat Thaise ‘masseuses’ onder valse voorwendselen worden geronseld door pafferige westerlingen met een verwrongen vrouwbeeld. Misschien is dat strafrechtelijk te vervolgen, maar met de zaak-Holloway heeft het slechts zijdelings te maken.

Morele verontwaardiging past slecht bij SBS 6, die dezelfde nacht, zoals gebruikelijk, reclame voor sekslijnen uitzond (‘Secretaresse gepakt op het bureau’) en de kijker geruststelde met de woorden: „Maak je geen zorgen dat we niet genoeg meiden hebben!”

Jammer dat de beste misdaadverslaggeving van zondagavond heel wat kijkers miste door de relatief onbelangrijke strapatsen van Joran. In Zembla (VARA/NPS) liet misdaadauteur Charles den Tex zien hoe je op websites van de Russische maffia voor vijf dollar de identiteitsgegevens van Nederlandse creditcardbezitters kunt kopen, compleet met alle beveiligingscodes. Zembla schafte daarmee moeiteloos van alles aan op het internet.

Dat het OM stomverbaasd was en deze vorm van fraude niet kende, vond ik meer verontrustend dan de traagheid op Aruba in het oplossen van een verdwijning.

Rectificatie / Gerectificeerd

correcties en aanvullingen

Misdaadbaron

In de rubriek Beeldenstorm (10 november, pagina 17) wordt gesproken over ‘misdaadbaronnen Sem Klepper en Stanley Brouwn’. De laatste is een kunstenaar, bedoeld wordt Steve Brown.