Mijn boeddhistische stilte-retraite kost me bijna niets

Coen Simon hekelt de hippe spiritualiteit (Opinie & Debat, 1 november), die ons volgens hem tot ego-goden maakt, terwijl de aanbieders van deze nieuwe levensbeschouwing vooral geest willen omzetten in materie, ofwel harde munt. Vreemd genoeg begint Simon zijn greep uit het aanbod van de nieuwe mode met een tiendaagse stilte-retraite in een boeddhistisch klooster. Het boeddhisme bestaat al zo`n 2500 jaar. Het centrum in Engeland waar ik wel eens een retraite doe, rekent bovendien helemaal geen vergoeding. Je betaalt een bescheiden bijdrage voor onderdak en voeding, dat is alles. Niks harde munt.

Simon gooit allerlei hippe spiritualiteit op één hoop. Het gaat al fout als hij een definitie probeert te geven, want een goed verbindend element is er natuurlijk helemaal niet. Hij noemt het dan maar individuele zingeving, wat hem meteen een stok geeft om mee te slaan. Want als het individueel is, dan kan er natuurlijk geen ruimte zijn voor anderen, dan worden we allemaal ego-goden. Maar het boeddhisme, om even bij dat voorbeeld te blijven, heeft juist als streven het hele concept van een ego (een vaststaand zelf) los te laten. Daarmee sluit je anderen niet buiten, integendeel. Als je goed bent voor jezelf, zegt het boeddhisme, kun je ook goed zijn voor anderen. Dat we steeds minder geneigd zijn de dogma`s van eeuwenoude religies als zoete koek te slikken, maar zelf op onderzoek uitgaan om alleen aan te nemen wat we zelf hebben ervaren, kun je ook zien als een vooruitgang.