In beeld

Kijk. Kijk! Nou? Kijken jullie nu, of hoe zit het? Kijk dan toch! Ja, precies! En wat zien jullie? Wat je zegt. WIJ ZIJN RIJK! Kijk maar. Oordeel zelf. Dat wil zeggen, we helpen u een handje. We zouden het bijvoorbeeld helemaal niet erg vinden als u het woord glamourous op ons van toepassing achtte. Dat zijn we. Glamourous. We steken ons licht niet onder de korenmaat. We gaan in goud. Als u kijkt, laten wij het zien. Wel kijken dus, hè. Het zit namelijk zo: we hebben goed geboerd. Zes nullen en meer.

Zo dus.

Het moet gezegd: haantje Kelder heeft met het opgeven van zijn hoofdredacteurschap van het tijdschrift Quote de tijdgeest haarfijn aangevoeld. Wat is dit nineties, zeg! Hou eens op met dit gepats. Nieuw geld is oud! Provincialen zijn het, daar in die PC Hooftstraat, onlosmakelijk verbonden met het woordje chique. Voor wie Avenue Montaigne kent, is dat altijd al onbegrijpelijk geweest, maar nu denkt iedereen: laat ons niet lachen. Waar hebben jullie gezeten? De geest van de New Deal waait. Amerika doet mee. Saamhorigheid, samen kunnen we het, eensgezind de schouders eronder, oog voor elkaar – dat is de nieuwe benadering van het leven en tja, daar loop jij dan in je gouden jas, met je ‘topmodel’, zogenaamd ogen te verblinden en jaloezie op te wekken. Ach, arme. Al dat graaien en ik, ik, ik is altijd al verwerpelijk geweest, maar nu is het – veel erger – ook nog eens uit de mode.

Goed. Kunnen we dit nu een tijdsdocument noemen? We moeten goed beseffen: het gaat hier om een vandaag vastgelegd verschijnsel van gisteren. Welke tijd illustreert het dan? Gisteren of vandaag? Daarom dus. Daarom moeten deze kanttekeningen gemaakt worden. Voor het nageslacht.

Pieter Kottman