Loodgieter met burgemeestersketen

cohen.jpgWordt de burgemeester een ‘burgerboeman’? Of is hij lokaal de loodgieter van de lekkende rechtsstaat? Deze week paste burgemeester Cohen in Amsterdam nota bene een maatregel uit de anti-terreur catalogus toe om een mogelijk zedendelict te voorkomen.

Het betrof het ‘persoonsgericht verstoren’ door de politie. Doelwit was een afgestrafte pedofiel, die aanstalten zou maken opnieuw jonge klantjes te werven voor zijn ‘chakra-therapie’. Zie hier het bericht en hier het commentaar van de krant.
Had de rechter niet kunnen voorkomen dat de man weer zijn oude beroep zou opnemen? Helaas, het Hof Amsterdam overwoog in oktober 2006 het volgende: ,,Indien het uit hoofde van zijn beroep mogelijk was geweest, zou het hof eveneens verdachte ontzetten uit het recht tot uitoefening van het beroep als begeleider en/of verzorger van minderjarige kinderen. Het hof had dit een passende bijkomende straf gevonden om te voorkomen dat verdachte op deze manier nog langer met kinderen omgaat.”
Maar aangezien de man een vrij beroep heeft kon de rechter daaraan niets doen. Cohen vraagt nu om een verbod voor ex-zedendelinquenten om met minderjarigen te mogen werken. En een verplichte ‘Verklaring omtrent het Gedrag’ als voorwaarde bij de financiering van dergelijke ‘vrije’ therapeuten.

Kunnen intussen de maatregelen juridisch door de beugel? Als dwangmiddel tegen mogelijke terroristen was er al oppositie tegen. De Groningse hoogleraar Jan Brouwer noemde in zijn inaugurele rede dit nieuwe dwangmiddel ongrondwettig. Zie hier een samenvatting. Ook de commissie die toezicht moet houden op de veiligheidsdiensten heeft twijfels. De toenmalige ministers Donner (justitie) en Remkes (binnenlandse zaken) verdedigden in het blad Binnenlands Bestuur (21-07-06) dat zulk politieoptreden alleen kan als ,,er nadrukkelijk aandacht is voor de juiste maatvoering”. Zo’n ingreep mag alleen als die ‘proportioneel’ is. Zij lezen in de jurisprudentie dat de rechter het goed vindt zolang het niet ,,te omvangrijk, te langdurig of te stelselmatig” is. Zie daarvoor deze rechterlijke uitspraken, hier en hier. Persoonsgerichte verstoring kan dus alleen een tijdelijk, flexibel en beperkt preventief ingrijpen zijn.

Al vaker is geconstateerd dat de burgemeester steeds meer macht krijgt om direct in te grijpen in het leven van de burger. Denk aan de uithuisplaatsing door de burgemeester bij huiselijk geweld. Of aan de bestuurlijke ophouding, een soort gemeentelijke arrestatie. In dit weblog is eerder een opsomming gegeven. In dit artikel wordt de politieke context gegeven. Of ‘persoonsgerichte verstoring’ een blijvertje is hangt af van de reactie van minister Ter Horst (binnenlandse zaken). Cohen stuurde haar deze brief, met een aantal zeer pertinente vragen. Wordt dus vervolgd.

Reageren? Argumenteren en nuanceren verplicht