Dure tantes op een kasteel, bezeten van seks

Fay Weldon: The Spa Decameron. Ouercus, 367 blz. € 14,99. Vertaald door Karina van Santen en Bart Gravendaal als Saunageheimen. Contact, 368 blz. €19,95

Al is Fay Weldon niet een romanschrijfster om van boek tot boek bij te houden, zij is er ook niet een om steeds weer over te slaan. Zij laat altijd weer luid van zich horen, met haar uitdagende ideeën en grappen, en van tijd tot tijd moet de half belangstellende romanlezer toegeven.

En dan bijvoorbeeld The Spa Decameron gaan lezen of de Nederlandse vertaling Saunageheimen, in de verwachting die meteen aan het begin bevestigd wordt dat er net als bij Boccaccio tien verhalen in verteld zullen worden. Het Spa van de handeling is niet in België; het is een hotel in de Schotse hooglanden, omgebouwd tot een gezondheidsinstituut. Tien vrouwen hebben zich daar aangemeld voor een verblijf van Kerstmis tot Nieuwjaar tegen een voordelig tarief van 5000 pond, dat wil zeggen meer dan 6000 euro. Wie ongelovig opkijkt van dit bedrag moet maar bedenken dat het nog hoger zou zijn op een jacht in de Middellandse Zee of op een wolkenkrabber in Dubai.

In ieder geval hebben de dames het niet over geldzorgen wanneer zij ’s avonds bijeenkomen om het verhaal aan te horen dat een van hun medegasten uit eigen ervaring kan vertellen. Wat zij gemeen hebben, is dat hun herinneringen steeds weer gaan over seksuele belevingen en conflicten, alsof zij denken dat geen van hen ergens anders belangstelling voor zou kunnen opbrengen. Zo is er bijvoorbeeld het verhaal van de vrouwelijke rechter die in haar jeugd als jongen hevig opgewonden werd door meisjeskleren en toch de mannelijke rol lang volhield, voordat hij eindelijk de arts ging opzoeken die hem al een tijd geleden verteld had dat hij in een lichaam van het verkeerde geslacht zat.

Het verhaal van de rechter is humorloos in zijn concentratie op de seksuele voldoening. Zo zijn ze niet allemaal. Er is bijvoorbeeld een veel gevarieerder verhaal over twee vrouwelijke academici die vrijer willen gaan leven en zich uit een kroeg laten meenemen door een loodgieter en een stucadoor. Een van de twee is zo verzot geraakt door de nieuwe ervaring dat zij niet van hem af wil, terwijl zij hem ook niet kan laten weten dat zij sociaal zijn meerdere is, want dat zou hij onuitstaanbaar vinden.

Het enige helemaal seksloze van de verhalen komt de lezer verrassen tegen het eind: over spookverschijnselen in een pastorie waar de domineesvrouw mee te stellen heeft terwijl haar man er een tijd lang niet in gelooft. Dat is een gegeven waar een schrijfster alleen in Engeland mee aan kan komen, niet op het nuchtere vasteland van Europa; hier brengt het een verkwikkende afwisseling, totdat het afloopt met een echtscheiding.

Tot slot is er een verhaal dat niet in het gezelschap door een van de vrouwen verteld wordt; het komt gedrukt en ingebonden uit Londen aan, en vertelt beter dan de voorafgaande over de verwikkelingen in de relaties tussen twee gezinnen, elk met een mooie dochter.

Zo loopt deze Decamerone nog bijna rustig en goed georganiseerd af. De voorafgaande verhalen lijken allemaal op topsnelheid geschreven. Het is jammer dat er weinig gehoord wordt over wat zij in de loop van de dagen, voordat zij bijeenkomen, tegen elkaar zeggen.

Ook het kasteel zelf komt zelden in zicht. Het ligt daar maar heel groot in de hooglanden, en wordt zo slecht bestuurd door de eigenares in absentia dat de helft van het personeel halverwege de tien dagen wegloopt, en dat even later de verbinding met de buitenwereld verbroken wordt als het zwaar gaat sneeuwen. Gelukkig komt er dan een helikopter, gestuurd door een van de echtgenoten om de hele troep op te halen.

De lezer zal niet ontroostbaar zijn dat het uit is. Wel moet toegegeven worden dat dit een roman in verhalen is waarvan wij ons over een jaar en meer nog iets zullen herinneren. Ja natuurlijk, zullen wij zeggen: al die dure tantes op dat Schotse kasteel, allemaal bezeten van seks, en die afwezige eigenares, hoe heette die ook weer? Lady Caroline! Dat weten wij dan nog.