Russen, die zijn pas sterk

Armworstelen is in Rusland, Oekraïne en de VS populair.

In de jaren tachtig was de sport ook een hype in Nederland, nu beoefenen slechts 125 mensen de sport.

Sylvester Stallone maakte armworstelen populair. In 1987 speelde hij een armworstelaar in de film Over the top. „Het was een hype”, zegt Herman Feberwee van de Nederlandse armworstelbond, die zelf ook een armworstelaar is. „Veel mensen beoefenden de sport en er was toen zelfs een televisieprogramma over op Veronica, dat heette Slag om de arm.” Maar met het verdwijnen van de media-aandacht verdween in Nederland ook de animo voor de sport.

In de jaren tachtig was er een Nederlandse armworstelbond, maar in 1991 ging de bond ten onder door een dalende populariteit. Vorig jaar is opnieuw een bond opgericht om de sport te professionaliseren.

Inmiddels zijn er vier armworstelverenigingen in Nederland: in Urk, Heerhogowaard, Amsterdam en in Rotterdam. Maar er zijn nog slechts 125 Nederlandse armworstelaars over. „De echt sterke mannen komen uit Oekraïne en Rusland, daar is de sport veel groter”, zegt Feberwee. Ook in Canada en de Verenigde Staten is het armworstelen een veel beoefende sport.

Maar wat doen armworstelaars precies, het is toch gewoon hetzelfde als handje drukken? „Nou, dat kun je niet zomaar zeggen”, reageert Feberwee. Bij handje drukken wordt vaak alleen de onderarm gebruikt. „Bij armworstelen is de onderarm juist statisch en beweeg je je bovenlichaam.”

Omdat gebruik wordt gemaakt van het lichaam zijn er verschillende gewichtsklassen, want over het algemeen zijn zwaardere tegenstanders sterker. Feberwee: „Daar komt bij dat de deelnemers aan een tafel staan, terwijl de meeste mensen bij handje drukken zitten.”

Er zijn verschillende technieken om je tegenstander te verslaan. Een daarvan is alleen zijwaartse druk geven, een andere techniek is de pols indraaien. „En zo zijn er nog veel meer”, legt Feberwee uit.

Een deelnemer heeft de wedstrijd gewonnen als hij een gedeelte van de tegenstanders pols tot vingertoppen het kussen – ofwel de tafel – laat raken.

De armworstelaars hebben ieder jaar vier competitiewedstrijden en een Nederlands kampioenschap. Dat er zo weinig wedstrijden zijn, ligt volgens Feberwee niet aan het lage aantal deelnemers. „Van armworstelen moet je lang herstellen. Als er meer wedstrijden zouden zijn, krijgt het lichaam te weinig rust.”

Daar komt nog eens bij dat de sporters twee weken voor een wedstrijd rust moeten nemen om energie te sparen. Feberwee: „Als er meer wedstrijden zouden zijn, moeten we te vaak de trainingen onderbreken, dan bereik je natuurlijk nooit een hoger niveau.”

De armworstelaars van Feberwees Amsterdamse club trainen vier keer in de week tweeënhalf uur lang. Soms wordt een wedstrijdsituatie nagebootst en trainen de armworstelaars aan een tafel, maar meestal doen ze aan fitness. „We hebben fitnessapparaten specifiek voor armworstelaars, daarmee trainen we vooral de spieren in de onderarm.”

Eind november zijn de wereldkampioenschappen armworstelen in Canada. Er doen vier Nederlandse mannen mee aan de WK, onder wie Feberwee. Dat zo weinig Nederlandse armworstelaars naar Canada gaan, komt vooral doordat het geen gesponsorde sport is.

„De club betaalt wel een gedeelte, maar we moeten een groot deel zelf betalen. Volgens Feberwee is Demy van den Bosch een Nederlandse kanshebber op de WK. „Hij doet mee in de lichte gewichtsklasse en ik denk dat hij wel bij de toppers zal gaan meedoen.”

Er zijn ook vrouwelijke armworstelaars, maar geen van de Nederlandse vrouwen gaat naar de WK. Wel doen acht vrouwen mee aan de Nederlandse kampioenschappen, die komende week in Hilversum worden gehouden. „Aan het begin van de jaren negentig hadden we wel een topper bij de vrouwen”, zegt Feberwee. De Nederlandse sportvrouw Janneke Schaap, inmiddels de voorzitter van de Nederlandse armworstelbond, stond toen tweede op de wereldranglijst.

Kijk voor foto’s en video’s op www.armworstelen.com

Dit is deel 1 uit een serie over minder bekende sporten.