Reanimatiepenning is juridisch wel houdbaar

Oud-rechter Bakker en huisarts Speijer stellen in het artikel `Penning tegen reanimeren kan levensgevaarlijk uitpakken` (Opiniepagina, 29 oktober) dat de niet-reanimerenpenning van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde, NVVE, juridisch niet houdbaar zou zijn. Deze conclusie is niet juist.

Bakker en Speijer halen het standpunt aan van de minister van Justitie uit 1999, waarin staat dat een wilsverklaring schriftelijk en duidelijk moet zijn. Maar wat is schriftelijk? Van Dale heeft het over ”het gebruik van op of in iets aangebrachte tekens om taal over te brengen”. Waarom is een penning dan niet `schriftelijk`?

Ook geven zij als argument dat het Centraal Tuchtcollege grote voorzichtigheid verlangt bij de naleving van een schriftelijke negatieve wilsverklaring. Dit kan door de NVVE alleen maar onderstreept worden: de gevolgen van het klakkeloos volgen van een verklaring kunnen verstrekkend zijn en zelfs tot iemands dood leiden. Maar het kan natuurlijk niet zo zijn dat, omdat de gevolgen verstrekkend kunnen zijn, zo`n verklaring dan maar beter niet kan worden uitgevoerd.

De praktische bezwaren van de penning zijn bij ons bekend. Wij vinden dat wie niet gereanimeerd wil worden dat duidelijk kenbaar moet maken. We hebben het hier over het in de wet vastgelegde recht op het weigeren van een medische behandeling.

Wie een penning draagt weet heel goed wat de gevolgen daarvan kunnen zijn.