Lijkt braaf, maar blijkt nieuwe stem

cd pop

Glasvegas: Glasvegas

Columbia ****

Het nobele werk van een sociaal werkster, de trauma’s van een kind dat opgroeit zonder vader en de burgerplicht om je tegen racisme te verzetten. Het zijn niet bepaald de stoerste onderwerpen die de groep Glasvegas bezingt in muziek die op het eerste gehoor nogal braaf lijkt vanwege zijn politiek correcte lading, maar die in Groot-Brittannië al breed werd omarmd als een belangrijke nieuwe stem in de popmuziek van nu.

Het viertal uit het Schotse Glasgow schuwt het drama niet in songs die groots en galmend uitpakken, ongeveer zoals de groep Interpol het gedaan zou hebben als ze een rockband zonder synthesizers waren. De hele pophistorie is Glasvegas’ voorland, van het eerder door The Shangri-Las geadopteerde Beethovencitaat in het nummer Stabbed tot het gemak waarmee zanger James Allan kreten als ‘what’s the story morning glory’ en ‘biff bang pow’ in zijn teksten verwerkt.

Dat hun statige geluid toch zo oorspronkelijk uitpakt, danken ze aan sterke songs als Geraldine en Daddy’s gone die tot de melodieuze hoogtepunten van het popseizoen behoren. Ze laten zich uit volle borst meezingen, als Glasvegas op 15 novemberaanstaande in Paradiso in Amsterdam speelt tijdens het festival London Calling.

Jan Vollaard