Gierende oerkracht met vernuftige melodietjes

cd van de week

Fucked Up: The Chemistry Of Common Life. Beggars ****

Ze bestaan nog: bands zonder homepage of MySpace. Nog opmerkelijker: ze bestaan nog, bands die aan het decennia lang beproefde hardcore-genre een nieuwe draai weten te geven. Fucked Up (door MTV ‘Effed Up’ genoemd) is zo’n groep. Ze komen uit Toronto, Canada, bestaan uit zes muzikanten met weinig goeds voorspellende namen als Concentration Camp, Slumpy en 10.000 Marbles, en spelen nummers van ruim vijf minuten.

De contouren van die liedjes worden volgens de hardcore-traditie vastgelegd. Als een hagelbui op een glazen kas, klinkt het samenspel van drums en gitaar, en zanger Pink Eyes schreeuwt zijn teksten als een schor geblafte hond. In die ‘wall of sound’ verstopt de band allerlei vernuftige melodietjes: riedels op een fluit, weerwoord biedende vocalen en extra gitaarpartijen. Het zou symfonisch kunnen zijn, als er niet zo’n oerkracht doorheen gierde. De combinatie van razernij met muzikale diepte, doet je in nummers als Son the father en Crooked head, naar adem snakken.

Afgelopen Lowlands was Fucked Up er ook, maar toen had hun faam zich nog niet voldoende verspreid om een volle tent te trekken. Herkansing: 22/11 in Paradiso, Amsterdam; 23/11 in Waterfront, Rotterdam.

Hester Carvalho

Beluister deze cd in z’n geheel op nrcnext.nl/muziek