1 Begrip voor Indonesië

Mevrouw Scagliola wil begrip voor de moorden die door Nederlandse militairen in Indonesië zijn gepleegd (Opinie & Debat, 18 oktober). Zij wijst voortdurend op wandaden die door Indonesiërs zouden zijn begaan om de aandacht af te leiden van de slachting door Nederlandse militairen onder de bevolking van Rawagede in december 1947. Kon het de Indonesiërs kwalijk genomen worden dat toen andere volken zich ontworstelden aan de onderdrukking door de westerse landen, ook niet langer genoegen namen met de zegeningen van de Nederlandse Handelsmij, de Bataafse, Billiton en al die andere brengers van beschaving? Kon het hun kwalijk genomen worden dat ze hetzelfde deden als wat het verzet in Europa en Amerika deed tijdens de Tweede Wereldoorlog tegen de Duitsers en Japanners: vechten tegen de bezetter en zijn collaborateurs? Moeten ze begrip opbrengen voor het feit dat Nederland van 1945 tot 1949 een bloedige koloniale oorlog tegen hen heeft gevoerd? Hadden ze niet het volste recht zich met alle middelen te verzetten tegen de pogingen om hen opnieuw te koloniseren? Moeten de nakomelingen van de tienduizenden die door Westerling op Zuid-Sulawesi zijn afgemaakt begrip opbrengen voor wat de Nederlanders hun hebben aangedaan? ”Er zijn politieke en juridische hindernissen met grote kans op teleurstelling en het is bovendien niet de weg die recht doet aan de historische en sociaal-psychlogische context”, schrijft mevr. Scagliola over de dagvaarding van de Nederlandse staat door de nabestaanden in Rawagede. Een mond vol quasiwetenschappelijke kul, die een slachting moet rechtvaardigen.