Help mee, verzin een overlastgebaar!

Kom zelf in actie tegen geluidsoverlast in de trein, is de oproep die treinreiziger Cors van den Brink doet in het artikel ‘Zeg Pipo ik hoor je iPod’ (nrc.next, 28 oktober). Ik ondersteun hem van harte. Een trein is onlosmakelijk gekoppeld aan meerdere mensen in een coupé.

Daarom hebben we huisregels opgesteld om reizigers rekening met elkaar te laten houden in onze treinen. Bijvoorbeeld: ‘Stoor uw medereizigers niet met luide (telefoon) gesprekken of muziek’. Door de opkomst van mobiele telefoons en muziekapparaten is de kans dat anderen last hebben van geruis uit oordopjes, harde muziek of luide telefoongesprekken toegenomen.

Onze huisregels zijn bedoeld om de reizigers te steunen in het geval iemand zich er niet aan houdt. Vaak helpt netjes vragen of ‘het wat zachter kan’ het probleem uit de wereld. Soms blijkt iemand niet eens in de gaten te hebben dat hij anderen hindert. Wie last heeft van het gedrag van een ander moet zeker het NS-personeel op de trein waarschuwen. Misschien moeten we een subtiel gebaar afspreken waarmee we kunnen aangeven dat we overlast ervaren. Een universeel symbool van herkenning waardoor iemand zijn gedrag aanpast. Ik sta open voor goede ideeën. Want telkens weer blijkt dat als we elkaar onderling rustig aanspreken de meeste ergernissen oplosbaar zijn. Het is uiteindelijk de toon die de muziek maakt.