Bush staat gelijk aan duivel. Tot zover alles helder

Zaterdag was ik bij een etentje, waar het gesprek uiteraard ging over Obama. ‘Obama moet het worden, want hij is de man van dit moment’, zei een vrouw. Na een tijdje zei de vrouw weer: ‘Obama moet het worden, want hij is de man van dit moment.’

Dat dat een non-argument was, zei niemand. Het gesprek was geanimeerd, en dan ga je niet zeggen: ‘Ja, als het om de man van dit moment gaat, kun je ook Matthijs van Nieuwkerk uitroepen tot president van Amerika, of die jongen die vorige week Joseph geworden is.’

Bovendien was wat die vrouw zei, net zo nietszeggend als wat de gemiddelde Nederlander van Obama vindt. Maar waarom zijn wij, Nederlanders, eigenlijk allemaal zo klakkeloos pro-Obama?

Dat we tegen McCain zijn, begrijp ik. McCain staat gelijk aan Republikein, Republikein staat gelijk aan Bush, en Bush staat gelijk aan duivel. Tot zover alles helder.

Maar dat betekent niet dat je McCains tegenstander – Obama – hoeft te vereren. Je zou kunnen zeggen: ‘Die McCain, ik heb er niks mee, dus doe mij maar Obama.’ Maar het is de hele tijd ‘Obama is nu’, ‘Obama is change’ en ‘Obama is een vriend van Oprah. Dus God.’

Dat hoor ik nu al maandenlang. Kritiekloos, adorerend, en nogal oppervlakkig.

Totdat ik deze week Jessica Durlacher en Leon de Winter op tv zag. Uit dit verder vrij gestoorde schrijversduo, woonachtig in Amerika, kwam een tegendraads geluid. ‘Ik weet niet of Obama moet winnen’, zei Durlacher. ‘Want: waar staat hij eigenlijk voor?’

En dat vind ik nou een goede vraag. Ik heb Obama’s site intensief bestudeerd, maar over veel kwesties tast ik in het duister. Hoe zit het precies met Obama en zijn geloof? Hoe kijkt Obama tegen het homohuwelijk aan? Waarom is Obama voor de doodstraf?

Natuurlijk, Obama kan prachtig speechen. En het zou goed zijn voor de vaart der volkeren als een zwarte man de leider van Amerika zou worden. Maar dat heeft niets met Obama’s ideeën te maken.

En het is een beetje laat om uit te vinden wat die ideeën nou precies zijn.

Maar gelukkig hoeft dat niet, want – en dat vergeten we steeds in Nederland, tijdens onze opgewonden gesprekken over de verkiezingen, en in al die talkshows met Amerika-deskundigen die ook ooit een week stage hebben gelopen bij het campagneteam van Ronald Reagan, duizend jaar geleden – onze mening doet er helemaal niets toe, morgen.

Aaf Brandt Corstius