Stamppotwijn

Argentinië is met een wijngaardoppervlak van 220.000 hectaren het vijfde wijnland ter wereld. In Nederland heeft Argentinië echter een marginale positie. De verklaring voor het nog geringe marktaandeel is simpel. Argentinië is laat bij ons gearriveerd. In eerste instantie dacht ik zelfs dat Argentinië te laat was en dat hier geen ruimte voor nog een nieuw wijnland zou zijn. Ik heb ongelijk gekregen. Dat komt misschien door Máxima. En zeker door het eigen karakter van de wijnen en uiteraard ook door de veelal schappelijke prijs.

Argentinië arriveerde zo laat op de exportmarkt omdat Argentijnen zelf grote innemers zijn. Ook is het land lang geïsoleerd geweest vanwege een opeenvolging van dictatoriale regimes. Nu echter zoekt Argentinië nieuwe afzetmarkten voor haar wijnen.

Vooral met rode wijnen boekt Argentinië inmiddels successen. In het bijzonder met de malbec, een druivenvariëteit met een eigen, herkenbaar karakter. Geur en smaak refereren aan gekookt, zoet rood fruit met ook kruidigheid. Supermarkten verkopen volop malbec. Elders zijn duurdere rode Argentijnen te vinden met meer karakter.

Een gemeenschappelijke trek van Argentijnse rode wijnen is hun pittige alcoholgehalte en hun robuustheid. Er zijn er die een kracht hebben als Muhammad Ali in zijn beste dagen. Vele zijn tevens opgepept met getoaste eikenaroma’s. Het zou goed zijn als ze in de toekomst aan puurheid, fruit, elegantie en nuances winnen. Ook door minder houtgebruik. Het zijn vooralsnog dus geen wijnen die je schenkt bij verfijnde gerechten met subtiele smaken. Bij Hollandse stamppotten passen Argentijnen daarentegen uitstekend. Bovendien kunnen ze, door hun vurigheid, je in deze donkere maanden gerieflijke warmte bieden.